<< >> Lời Chúa ngày thứ ba mồng 3 tháng ba 2026
Kinh Thánh Tiếng Việt (1934)
Nhưng ta đã để dành lại cho ta trong Y-sơ-ra-ên bảy ngàn người không có quì gối xuống trước mặt Ba-anh, và môi họ chưa hôn nó.
I Các Vua 19:18
Đa-ni-ên có cửa sổ mở về hướng Giê-ru-sa-lem. Tại đó, cứ một ngày ba lần, người quì gối xuống, cầu nguyện, xưng tạ trước mặt Đức Chúa Trời mình.
Đa-ni-ên 6:10
I Các Vua 19 (Kinh Thánh Tiếng Việt (1934))
| 15 Nhưng Đức Giê-hô đáp với người rằng: Hãy bắt con đường đồng vắng Đi Đến Đa-mách. Khi Đến rồi, ngươi sẽ xức dầu cho Ha-xa-ên làm vua Sy-ri; |
| 16 ngươi cũng sẽ xức dầu cho Giê-hu, con trai của Nim-si, làm vua Y-sơ-ra-ên; và ngươi sẽ xức dầu cho Ê-li-sê, con trai Sa-phát, Ở A-bên-Mê-hô-la, làm tiên tri thế cho ngươi. |
| 17 Ai thoát khỏi gươm của Ha-xa-ên sẽ bị Giê-hu giết; ai thoát khỏi gươm của Giê-hu sẽ bị Ê-li-sê giết. |
| 18 Nhưng ta Đã Để dành lại cho ta trong Y-sơ-ra-ên bảy ngàn người không có quì gối xuống trước mặt Ba-anh, và môi họ chưa hôn nó. |
| 19 Từ Đó, Ê-li Đi, gặp Ê-li-sê, con trai của Sa-phát đương cày có mười hai đôi bò trước mặt mình, chính người cầm đôi thứ mười hai. Ê-li Đi ngang qua người, ném áo choàng mình trên người. |
| 20 Ê-li-sê bèn bỏ bò mình, chạy theo Ê-li mà nói rằng: Xin cho phép tôi hôn cha và mẹ tôi Đã, đoạn tôi sẽ theo ông. Ê-li đáp: Hãy Đi và trở lại; vì ta nào có làm gì cho ngươi đâu. |
| 21 Ê-li-sê bèn lìa khỏi Ê-li trở về, bắt một đôi bò giết Đi, và lấy cày làm củi mà nấu thịt nó, rồi cho các tôi tớ mình ăn. đoạn, người đứng dậy, Đi theo Ê-li, và hầu việc người. |
Đa-ni-ên 6 (Kinh Thánh Tiếng Việt (1934))
| 8 Bây giờ hỡi vua, hãy lập Điều cấm Đó và ký tên vào, hầu cho không đổi thay Đi, theo như luật pháp của người Mê-Đi và người Phe-rơ-sơ, không thể đổi Được. |
| 9 Vậy vua Đa-ri-út bèn ký tên lập cấm lịnh Đó. |
| 10 Khi Đa-ni-ên nghe rằng chỉ dụ Đó Đã ký tên rồi, thì về nhà mình (những cửa sổ của phòng người thì mở về hướng Giê-ru-sa-lem). Tại Đó, cứ một ngày ba lần, người quì gối xuống, cầu nguyện, xưng tạ trước mặt Đức Chúa Trời mình, như vẫn làm khi trước. |
| 11 Bấy giờ những người Đó nhóm lại, thấy Đa-ni-ên đương cầu nguyện nài xin trước mặt Đức Chúa Trời mình. |
| 12 Họ bèn Đến chầu vua và tâu cùng vua về cấm lịnh của vua rằng: Hỡi vua, vua chẳng từng ký tên vào một cấm lịnh rằng trong ba mươi ngày, hễ ai cầu xin thần nào hay người nào ngoài vua, thì sẽ phải quăng vào hang sư tử Đó chăng? Vua trả lời rằng: Sự Đó là thật, theo như luật pháp của người Mê-Đi và người Phe-rơ-sơ, không thể đổi Được. |
| 13 Họ bèn đáp lại và tâu vua rằng: Đa-ni-ên, là một trong những con cái phu tù Giu-Đa, không có lòng kiêng nể vua chút nào, hỡi vua, dầu Đến cấm lịnh vua Đã ký tên cũng vậy; song nó cứ một ngày cầu nguyện ba lần. |
| 14 Khi vua nghe những lời Đó, thì lấy làm buồn bã lắm; vua định lòng giải cứu Đa-ni-ên, và mãi Đến khi mặt trời lặn, cố hết sức tìm thể Để giải cứu người. |
Other Bible Editions
Select...
Bybel in Afrikaans (1983-vertaling)
Ek sal in Israel die sewe duisend laat oorbly wat nie die Baälbeeld aanbid het nie.
1 Konings 19:18
Daniël se dakkamer se venster het na Jerusalem se kant toe gekyk en soos sy gewoonte altyd was, het Daniël voortgegaan om drie maal per dag voor sy God te kniel en Hom te prys, te aanbid en te dank.
Daniël 6:11
I Các Vua 19 (Bybel in Afrikaans (1983-vertaling))
| 15 Maar die Here sê vir hom: "Draai in jou spore om na die Damaskuswoestyn toe, en as jy daar aangekom het, moet jy vir Gasael salf tot koning van Aram. |
| 16 Jy moet ook vir Jehu seun van Nimsi salf tot koning van Israel, en vir Elisa seun van Safat uit Abel-Megola moet jy salf tot profeet om jou op te volg. |
| 17 Dan sal dit só wees: wie Gasael se swaard vryspring, Jehu sal hom doodmaak; wie Jehu se swaard vryspring, Elisa sal hom doodmaak. |
| 18 Maar Ek sal in Israel die sewe duisend laat oorbly wat nie die Baälbeeld aanbid het nie." |
| 19 Nadat hy daarvandaan af weggegaan het, kry hy vir Elisa seun van Safat besig om te ploeg met twaalf spanne van twee, terwyl hy self by die agterste span geloop het. Toe Elia by hom verbyloop, gooi Elia sy mantel op hom. |
| 20 Hy het sy osse net so gelos en agter Elia aangehardloop en gesê: "Laat ek tog net my pa en ma gaan groet. Dan sal ek saam met u gaan." Elia antwoord hom toe: "Gaan as jy wil. Ek hou jou mos nie terug nie." |
| 21 Toe draai Elisa om en gaan slag twee osse, en met die juk het hy die vleis gebraai en vir sy werksmense gegee om te eet. Daarna het hy saam met Elia gegaan en sy volgeling geword. |
Đa-ni-ên 6 (Bybel in Afrikaans (1983-vertaling))
| 8 Al u ministers en al die goewerneurs, goewerneurs-generaal, raadgewers en administrateurs het met mekaar ooreengekom dat daar 'n koninklike dekreet uitgevaardig moet word. Die dekreet moet baie streng bepaal dat enigiemand wat gedurende dertig dae enige god of mens aanbid behalwe vir u, U Majesteit, in 'n leeukuil gegooi moet word. |
| 9 Stel dan nou so 'n dekreet op en vaardig dit skriftelik uit sodat dit nie verander kan word nie; dit moet onherroeplik wees, 'n wet van Mediërs en Perse." |
| 10 Koning Darius het toe so 'n dekreet uitgevaardig. |
| 11 Toe Daniël hoor dat die dekreet uitgevaardig is, het hy na sy huis toe gegaan. Sy dakkamer se venster het na Jerusalem se kant toe gekyk en soos sy gewoonte altyd was, het Daniël voortgegaan om drie maal per dag voor sy God te kniel en Hom te prys, te aanbid en te dank. |
| 12 Daniël se vyande het in sy huis ingestorm en hom daar gekry waar hy sy God aanbid en Hom om genade smeek. |
| 13 Toe gaan hulle na die koning toe en hou die koninklike dekreet aan hom voor. "U het tog mos 'n dekreet uitgevaardig dat enigiemand wat gedurende dertig dae enige god of mens aanbid, behalwe vir u, U Majesteit, in 'n leeukuil gegooi moet word." Die koning het geantwoord: "Ja, en dit staan vas. Dit is 'n onherroeplike wet, 'n wet van Mediërs en Perse." |
| 14 Toe sê hulle vir die koning: "Maar Daniël, een van die Joodse ballinge, steur hom nie aan u bevel en aan die dekreet wat u uitgevaardig het nie, U Majesteit! Hy bid nog drie maal per dag tot sy God." |
كتاب الحياة : الترجمة العربية الجديدة
وَلَقَدْ أَبْقَيْتُ فِي إِسْرَائِيلَ سَبْعَةَ آلافٍ لَمْ يَحْنُوا رُكَبَهُمْ لِلْبَعْلِ وَلَمْ تُقَبِّلْهُ أَفْوَاهُهُمْ.
1 الملوك 19:18
دَانِيَالَ صَعِدَ إِلَى عُلِّيَّتِهِ ذَاتِ الْكُوَى الْمَفْتُوحَةِ بِاتِّجَاهِ أُورُشَلِيمَ، وَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ وَصَلَّى، وَحَمَدَ إِلَهَهُ.
دانيال 6:10
I Các Vua 19 (كتاب الحياة : الترجمة العربية الجديدة)
| 15 فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: «اذْهَبْ رَاجِعاً فِي الطَّرِيقِ الصَّحْرَاوِيَّةِ الْمُفْضِيَةِ إِلَى دِمَشْقَ، وَهُنَاكَ امْسَحْ حَزَائِيلَ مَلِكاً عَلَى آرَامَ، |
| 16 ثُمَّ امْسَحْ يَاهُو بْنَ نِمْشِي مَلِكاً عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَكَذَلِكَ امْسَحْ أَلِيشَعَ بْنَ شَافَاطَ مِنْ آبَلِ مَحُولَةَ نَبِيًّا خَلَفاً لَكَ. |
| 17 فَالَّذِي يَنْجُو مِنْ سَيْفِ حَزَائِيلَ يَقْتُلُهُ يَاهُو، وَالَّذِي يَنْجُو مِنْ سَيْفِ يَاهُو يَقْتُلُهُ أَلِيشَعُ. |
| 18 وَلَقَدْ أَبْقَيْتُ فِي إِسْرَائِيلَ سَبْعَةَ آلافٍ لَمْ يَحْنُوا رُكَبَهُمْ لِلْبَعْلِ وَلَمْ تُقَبِّلْهُ أَفْوَاهُهُمْ». |
| 19 فَانْطَلَقَ إِيلِيَّا مِنْ هُنَاكَ فَوَجَدَ أَلِيشَعَ بْنَ شَافَاطَ يَحْرُثُ حَقْلاً، وَأَمَامَهُ أَحَدَ عَشَرَ زَوْجاً مِنَ الْبَقَرِ، وَهُوَ يَسِيرُ خَلْفَ الزَّوْجِ الثَّانِي عَشَرَ. فَمَرَّ بِهِ إِيلِيَّا وَطَرَحَ عَلَيْهِ رِدَاءَهُ، |
| 20 فَتَرَكَ الْبَقَرَ وَرَكَضَ وَرَاءَ إِيلِيَّا وَقَالَ: «دَعْنِي أُوَدِّعُ أَبِي وَأُمِّي وَأَتْبَعُكَ». فَقَالَ لَهُ: «ارْجِعْ، فَأَيُّ شَيْءٍ فَعَلْتُهُ لَكَ؟» |
| 21 فَرَجَعَ أَلِيشَعُ وَأَخَذَ زَوْجَ بَقَرٍ ذَبَحَهُمَا وَسَلَقَ لَحْمَهُمَا عَلَى خَشَبِ الْمِحْرَاثِ وَوَزَّعَهُ عَلَى الشَّعْبِ فَأَكَلُوا، ثُمَّ قَامَ وَلَحِقَ بِإِيلِيَّا وَوَاظَبَ عَلَى خِدْمَتِهِ. |
Đa-ni-ên 6 (كتاب الحياة : الترجمة العربية الجديدة)
| 7 إِنَّ جَمِيعَ وُزَرَاءِ الْمَمْلَكَةِ وَقَادَةِ الْحَرَسِ وَالْحُكَّامِ وَالْمُشِيرِينَ وَالْوُلاَةِ قَدْ تَدَاوَلُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ عَلَى إِصْدَارِ أَمْرٍ مَلَكِيٍّ صَارِمٍ يُعْلَنُ فِيهِ: أَنَّ كُلَّ مَنْ يَرْفَعُ طِلْبَةً إِلَى إِلَهٍ أَوْ إِنْسَانٍ سِوَاكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، لِمُدَّةِ ثَلاَثِينَ يَوْماً، يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. |
| 8 فَوَقِّعِ الآنَ هَذَا الأَمْرَ أَيُّهَا الْمَلِكُ وَاخْتِمْهُ لِكَيْ لَا يَطْرَأَ عَلَيْهِ تَغْيِيرٌ، فَيَكُونَ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لَا تُنْسَخُ». |
| 9 وَهَكَذَا وَقَّعَ الْمَلِكُ دَارِيُّوسُ الْوَثِيقَةَ وَالأَمْرَ. |
| 10 فَلَمَّا بَلَغَ دَانِيَالَ أَمْرُ تَوْقِيعِ الْوَثِيقَةِ مَضَى إِلَى بَيْتِهِ وَصَعِدَ إِلَى عُلِّيَّتِهِ ذَاتِ الْكُوَى الْمَفْتُوحَةِ بِاتِّجَاهِ أُورُشَلِيمَ، وَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ وَصَلَّى، وَحَمَدَ إِلَهَهُ كَمَأْلُوفِ عَادَتِهِ مِنْ قَبْلُ. |
| 11 فَتَجَمَّعَ الْمُتَآمِرُونَ، وَوَجَدُوا دَانِيَالَ يَبْتَهِلُ وَيَتَضَرَّعُ إِلَى إِلَهِهِ. |
| 12 فَمَثَلُوا فِي حَضْرَةِ الْمَلِكِ وَتَبَاحَثُوا فِي أَمْرِهِ الَّذِي صَدَرَ، وَقَالُوا: «أَلَمْ تُوَقِّعْ أَيُّهَا الْمَلِكُ أَمْراً يَحْظُرُ عَلَى كُلِّ إِنْسَانٍ رَفْعَ طَلَبٍ إِلَى إِلَهٍ أَوْ إِنْسَانٍ سِوَاكَ مُدَّةَ ثَلاَثِينَ يَوْماً، وَمَنْ يُخَالِفُ ذَلِكَ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ؟» فَأَجَابَ الْمَلِكُ: «الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لَا تُنْسَخُ». |
| 13 حِينَئِذٍ قَالُوا لِلْمَلِكِ: «إِنَّ دَانِيَالَ أَحَدَ مَسْبِييِّ يَهُوذَا قَدِ اسْتَهَانَ بِكَ، وَلَمْ يَأْخُذِ الأَمْرَ الَّذِي وَقَّعْتَهُ بِعَيْنِ الاعْتِبَارِ، بَلْ هَا هُوَ يَرْفَعُ طِلْبَاتِهِ لإِلَهِهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ». |
Zimbrisch
In Israele, i hån gelàtt übar simtausankh laüt, alle di sèlln, boda nèt håm gepükht soi khnia vorå in Baal, un boda håm an schnabl, boden nèt hatt gekhüsst.
1 Re 19,18
Dar Daniele hatt gehàltet offe in soi obar khåmmar véstadar, boda soin gest gelékk zuar Gerusalemme, un drai vert afn tage ìzzerze gedjùkht atti khnia, zoa zo peta un dånkha soin Gottarhear.
Daniele 6,11
Bibelen (Det Danske Bibelselskab)
Gud sagde:
Jeg vil lade syv tusind blive tilbage i Israel, alle dem, der ikke har bøjet knæ for Ba'al, og hvis mund ikke har kysset ham.
1. Kongebog 19,18
I tagværelset havde Daniel åbne vinduer, der vendte mod Jerusalem, og tre gange om dagen knælede han og bad til sin Gud og takkede ham.
Daniels Bog 6,11
I Các Vua 19 (Bibelen (Det Danske Bibelselskab))
| 15 Herren sagde til ham: »Vend tilbage ad vejen gennem ørkenen til Damaskus, og gå hen og salv Hazael til konge over Aram. |
| 16 Jehu, Nimshis søn, skal du salve til konge over Israel, og Elisa, Shafats søn, fra Abel-Mehola, skal du salve til profet efter dig. |
| 17 Den, der undslipper Hazaels sværd, skal Jehu dræbe, og den, der undslipper Jehus sværd, skal Elisa dræbe. |
| 18 Jeg vil lade syv tusind blive tilbage i Israel, alle dem, der ikke har bøjet knæ for Ba'al, og hvis mund ikke har kysset ham.« |
| 19 Så drog Elias bort derfra og traf Elisa, Shafats søn, som gik og pløjede med tolv spand okser foran sig; selv gik Elisa ved det tolvte. Elias gik hen til ham og kastede sin kappe over ham. |
| 20 Han forlod okserne, løb efter Elias og sagde: »Lad mig kysse min far og mor farvel, så kommer jeg og følger dig.« Elias svarede ham: »Vend tilbage, for hvad er det ikke, jeg har gjort ved dig!« |
| 21 Da vendte Elisa sig om, tog oksespandet og slagtede dem; han kogte kødet over ilden fra oksernes åg. Det gav han til folkene, og de spiste. Selv stod han op og fulgte Elias og kom i hans tjeneste. |
Đa-ni-ên 6 (Bibelen (Det Danske Bibelselskab))
| 8 Alle kongerigets rigsråder er blevet enige med fyrsterne, satrapperne, ministrene og statholderne om, at kongen bør træffe beslutning om, at der udstedes følgende dekret: Den, der i de næste tredive dage beder til andre end dig, konge, hvad enten det er til en gud eller til et menneske, skal kastes i løvekulen. |
| 9 Derfor, konge, udsted dekretet, og lad det udfærdige skriftligt, så det i henhold til medernes og persernes uigenkaldelige lov ikke kan ændres.« |
| 10 Så lod kong Dareios dekretet udfærdige skriftligt. |
| 11 Da Daniel fik at vide, at skrivelsen var udfærdiget, gik han hjem. I tagværelset havde han åbne vinduer, der vendte mod Jerusalem, og tre gange om dagen knælede han og bad til sin Gud og takkede ham; sådan havde han altid gjort. |
| 12 Nu kom disse mænd farende ind og fandt Daniel, mens han bad til sin Gud og påkaldte ham. |
| 13 Derpå trådte de frem for kongen og sagde med henvisning til det kongelige dekret: »Har du ikke skriftligt udstedt dette dekret: Den, der i de næste tredive dage beder til andre end dig, konge, hvad enten det er til en gud eller til et menneske, skal kastes i løvekulen?« Kongen svarede: »Det står fast i henhold til medernes og persernes uigenkaldelige lov.« |
| 14 Så sagde de til kongen: »Daniel, der hører til de bortførte fra Juda, retter sig ikke efter dig, konge, og efter det dekret, du har udstedt skriftligt. Tre gange om dagen beder han sin bøn.« |
Hoffnung für Alle
Siebentausend Menschen in Israel lasse ich am Leben, alle, die nicht vor dem Götzen Baal auf die Knie gefallen sind und seine Statue nicht geküsst haben.
1. Könige 19,18
Das obere Stockwerk hatte Fenster in Richtung Jerusalem, die offen standen. Hier kniete Daniel nieder, betete zu seinem Gott und dankte ihm, wie er es auch sonst dreimal am Tag tat.
Daniel 6,11
I Các Vua 19 (Hoffnung für Alle)
| 15 Da gab der Herr ihm einen neuen Auftrag: »Elia, geh den Weg durch die Wüste wieder zurück und weiter nach Damaskus! Salbe dort Hasaël zum König von Syrien! |
| 16 Danach salbe Jehu, den Sohn von Nimschi, zum König von Israel und schließlich Elisa, den Sohn von Schafat aus Abel-Mehola, zu deinem Nachfolger als Prophet. |
| 17 Wer Hasaëls Todesurteil entrinnt, den wird Jehu umbringen; und wer ihm entkommt, den wird Elisa töten. |
| 18 Aber siebentausend Menschen in Israel lasse ich am Leben, alle, die nicht vor dem Götzen Baal auf die Knie gefallen sind und seine Statue nicht geküsst haben.« |
| 19 Als Elia wieder in Israel war, suchte er Elisa, den Sohn von Schafat, auf. Elisa pflügte gerade ein Feld. Vor ihm her gingen elf Knechte mit je einem Ochsengespann, und er selbst führte das zwölfte und letzte Gespann. Elia kam ihm über das Feld entgegen, warf ihm seinen Mantel über die Schultern und ging weiter. |
| 20 Elisa ließ seine Rinder stehen, lief hinter Elia her und bat ihn: »Darf ich mich noch von meinen Eltern verabschieden? Danach will ich mit dir kommen.« Elia antwortete: »Geh nur, ich habe dir ja nichts getan!« |
| 21 Da eilte Elisa nach Hause und bereitete für seine Leute ein Abschiedsessen zu. Er schlachtete die beiden Rinder, mit denen er gepflügt hatte, machte mit dem Holz ihres Jochs ein Feuer und briet das Fleisch daran. Danach schloss er sich Elia an und wurde sein Diener. |
Đa-ni-ên 6 (Hoffnung für Alle)
| 8 Wir kommen von einer gemeinsamen Beratung aller obersten Beamten, Verwalter, Statthalter und deren Stellvertreter. Wir schlagen dir vor, dass du folgende Anordnung erlässt und alles tust, um sie durchzusetzen: Wer in den kommenden dreißig Tagen eine Bitte an irgendeinen Gott oder Menschen richtet außer an dich, o König, soll in die Löwengrube geworfen werden. |
| 9 Damit das Verbot nach dem Gesetz der Meder und Perser von keinem widerrufen werden kann, sollte es in einer Urkunde festgehalten werden.« |
| 10 Da ließ Darius den Erlass niederschreiben, und das Verbot trat in Kraft. |
| 11 Als Daniel davon erfuhr, ging er in sein Haus. Das obere Stockwerk hatte Fenster in Richtung Jerusalem, die offen standen. Hier kniete er nieder, betete zu seinem Gott und dankte ihm, wie er es auch sonst dreimal am Tag tat. |
| 12 Plötzlich stürmten seine Feinde herein und ertappten ihn dabei, wie er Gott anflehte. |
| 13 Sofort gingen sie zum König und fragten: »Hast du nicht ausdrücklich befohlen, jeden den Löwen zum Fraß vorzuwerfen, der in den kommenden dreißig Tagen eine Bitte an irgendeinen Gott oder Menschen richtet außer an dich, o König?« »Ja«, antwortete Darius, »und nach dem Gesetz der Meder und Perser kann keiner diesen Erlass widerrufen.« |
| 14 Da erzählten sie: »Daniel, einer der Verbannten aus Juda, macht sich überhaupt nichts aus deinem Verbot. Er setzt sich darüber hinweg, obwohl du selbst es erlassen hast! Dreimal am Tag betet er zu seinem Gott!« |
Leonberger Bibel
7.000 habe ich in Israel übrig gelassen: alle, deren Knie sich vor Baal nicht gebeugt haben und deren Mund ihn nicht geküsst hat.
1. Könige 19,18
Daniel hatte in seinem Obergemach Fenster, die nach Jerusalem hin offenstanden, und er kniete dreimal am Tag nieder, betete und pries seinen Gott.
Daniel 6,11
I Các Vua 19 (Leonberger Bibel)
| 15 Aber JHWH sagte zu ihm: „Auf, ziehe wieder deines Weges aus der Wüste nach Damaskus, geh hinein und salbe Hasael zum König über Syrien. |
| 16 Jehu aber, den Sohn des Nimsi, sollst du zum König über Israel salben und Elischa, den Sohn des Saphats, von Abel-Mehola, zum Propheten an deiner Stelle. |
| 17 Und so wird es kommen; wer dem Schwert Hasaels entrinnt, den wird Jehu töten, und wer dem Schwert Jehus entrinnt, den wird Elischa töten. |
| 18 Doch 7.000 will ich in Israel übriglassen: alle, deren Knie sich vor Ba’al nicht gebeugt und deren Mund ihn nicht geküsst hat.“ |
| 19 Als er von dort wegging, traf er Elischa, den Sohn Saphats, der gerade pflügte, zwölf Joch Rinder vor sich her; er selbst war beim zwölften. Während nun Elija an ihm vorüberschritt, warf er seinen Mantel auf ihn. |
| 20 Da verließ er die Rinder und lief Elija hinterher und sagte: „Lass mich doch meinen Vater und meine Mutter [zum Abschied] küssen, dann will ich dir nachfolgen.“ Und er sagte zu ihm „Geh, kehr zurück, denn was habe ich dir angetan!“ |
| 21 Da wandte er sich von ihm, nahm das Joch Rinder und schlachtete sie. Mit dem Geschirr der Rinder kochte er das Fleisch und gab es den Leuten zu essen. Dann machte er sich auf, folgte Elija nach und diente ihm. |
Đa-ni-ên 6 (Leonberger Bibel)
| 8 Alle Oberbeamten des Reichs, die Vorsteher und Satrapen, die Staatsräte und Statthalter sind miteinander schlüssig geworden, dass der König ein Gesetz erlassen und ein Verbot aufstellen möge, wonach ein jeder, der in den nächsten 30 Tagen von irgendeinem Gott oder Menschen etwas erbittet außer von dir, oh König, in die Löwengrube geworfen werden soll. |
| 9 So wollest du nun, oh König, das Verbot aufstellen und eine Schrift aufsetzen lassen, die nach dem unwiderruflichen Gesetz der Meder und Perser nicht aufgehoben werden darf.“ |
| 10 Daraufhin ließ König Darius die Schrift mit dem Verbot aufsetzen. |
| 11 Als Daniel vernahm, dass die Schrift verfasst sei, ging er in sein Haus, wo er in seinem Obergemach Fenster hatte, die nach Jerusalem hin offenstanden, und er kniete dreimal am Tag nieder, betete und pries seinen Gott, wie er es zuvor getan hatte. |
| 12 Da stürmten jene Männer herein und fanden Daniel im Gebet und Flehen vor seinem Gott. |
| 13 Danach traten sie vor den König und sagten: „Oh König, hast du nicht ein Verbot erlassen, wonach ein jeder, der in den nächsten 30 Tagen von irgendeinem Gott oder Menschen etwas erbittet außer von dir, oh König, in die Löwengrube geworfen werden soll?“ Der König antwortete und sagte: „Die Sache steht fest nach dem unwiderruflichen Gesetz der Meder und Perser.“ |
| 14 Da hoben sie an und sagten vor dem König: „Jener Daniel, der zu den verbannten Judäern gehört, achtet dich nicht, oh König, noch das Verbot, das du erlassen hast; dreimal am Tag verrichtet er sein Gebet.“ |
Neue Evangelistische Übersetzung
Ich habe 7000 in Israel übrig gelassen, die sich nicht vor Baal hingekniet und sein Bild nicht geküsst haben.
1. Könige 19,18
Im Obergeschoss hatte Daniel offene Fenster in Richtung Jerusalem. Dreimal täglich kniete er dort nieder, um seinen Gott zu preisen und seine Bitten vor ihn zu bringen.
Daniel 6,11
I Các Vua 19 (Neue Evangelistische Übersetzung)
| 15 Da sagte Jahwe zu ihm: "Geh den Weg durch die Wüste wieder zurück! Wenn du nach Damaskus gekommen bist, salbe dort Hasaël zum König über Syrien. |
| 16 Jehu, den Enkel Nimschis, sollst du zum König über Israel salben und Elischa Ben-Schafat aus Abel-Mehola zum Propheten an deiner Stelle. |
| 17 Wer dann dem Schwert Hasaëls entkommt, den wird Jehu töten, und wer dem Schwert Jehus entkommt, den wird Elischa töten. |
|
18
Ich habe 7000 in Israel übrig gelassen, die sich nicht vor Baal hingekniet und sein Bild nicht geküsst haben." |
| 19 Als Elija von dort weggegangen war, traf er Elischa Ben-Schafat gerade beim Pflügen an. Elf Rindergespanne arbeiteten vor ihm, er selbst führte das zwölfte. Im Vorbeigehen warf Elija ihm seinen Prophetenmantel über. |
| 20 Da verließ Elischa sein Gespann und rannte Elija nach. "Lass mich doch Abschied von meinen Eltern nehmen", bat er ihn, "dann will ich dir folgen." – "Geh nur", erwiderte Elija, "und komm dann. Denk an das, was ich mit dir gemacht habe." |
|
21
Da ging Elischa zurück. Er nahm die beiden Rinder seines Gespanns und schlachtete sie. Mit dem Holz des Geschirrs machte er Feuer, briet das Fleisch und gab es seinen Leuten. Dann machte er sich auf, folgte Elija und diente ihm. |
Đa-ni-ên 6 (Neue Evangelistische Übersetzung)
| 8 Alle Minister des Reiches, die Satrapen, die Ratgeber und Verwalter sind übereingekommen, dich zu bitten, folgende Verordnung zu erlassen: 'Wer in den kommenden dreißig Tagen eine Bitte an irgendeinen Gott oder Menschen richtet außer an dich, König, soll zu den Löwen in die Grube geworfen werden.' |
| 9 Gib dem Gebot die Form eines offiziellen königlichen Erlasses, der nach dem Gesetz der Meder und Perser nicht geändert oder aufgehoben werden darf!" |
|
10
König Darius ließ den Erlass ausfertigen und unterschrieb ihn. |
| 11 Als Daniel erfuhr, dass der Erlass abgefasst worden war, ging er in sein Haus. Im Obergeschoss hatte er offene Fenster in Richtung Jerusalem. Dreimal täglich kniete er dort nieder, um zu beten und Gott zu preisen. So tat er es auch jetzt. |
| 12 Da stürmten jene Männer herein und fanden Daniel, wie er zu seinem Gott betete und ihn sogar anflehte. |
| 13 Darauf gingen sie zum König und brachten das königliche Verbot zur Sprache: "Hast du nicht einen Erlass unterschrieben, dass jeder, der in den nächsten dreißig Tagen von irgendeinem Gott oder Menschen etwas erbittet außer von dir, König, zu den Löwen in die Grube geworfen werden soll?" – "So ist es", erwiderte der König. "Es gilt unwiderruflich nach dem Gesetz der Meder und Perser, das nicht aufgehoben werden darf." |
| 14 Da sagten sie dem König: "Daniel, einer von den hergebrachten Juden, kümmert sich einfach nicht um dich und dein Gebot, sondern verrichtet dreimal am Tag sein Gebet." |
Schlachter 2000
Ich habe in Israel siebentausend übrig bleiben lassen, nämlich alle, die ihre Knie nicht gebeugt haben vor Baal und deren Mund ihn nicht geküsst hat!
1. Könige 19,18
Daniel hatte in seinem Obergemach offene Fenster nach Jerusalem hin, und er fiel dreimal am Tag auf die Knie nieder und betete und dankte vor seinem Gott.
Daniel 6,11
I Các Vua 19 (Schlachter 2000)
| 15 Aber der Herr sprach zu ihm: Kehre wieder auf deinen Weg zurück zur Wüste und wandere nach Damaskus, und geh hinein und salbe Hasael zum König über Aram! |
| 16 Auch sollst du Jehu, den Sohn Nimsis, zum König über Israel salben; und Elisa, den Sohn Saphats, von Abel-Mechola, sollst du zum Propheten salben an deiner Stelle. |
| 17 Und es soll geschehen, wer dem Schwert Hasaels entflieht, den soll Jehu töten; und wer dem Schwert Jehus entflieht, den soll Elisa töten. |
| 18 Ich aber habe in Israel siebentausend übrig bleiben lassen, nämlich alle, die ihre Knie nicht gebeugt haben vor Baal und deren Mund ihn nicht geküsst hat! |
| 19 Und er ging von dort hinweg und fand Elisa, den Sohn Saphats; der pflügte mit zwölf Joch Rindern vor sich her, und er selbst war beim zwölften. Und Elia ging zu ihm und warf seinen Mantel über ihn. |
| 20 Er aber verließ die Rinder und lief Elia nach und sprach: Lass mich noch meinen Vater und meine Mutter küssen, dann will ich dir nachfolgen! Er aber sprach zu ihm: Geh hin und komm wieder! Denn was habe ich dir getan? |
| 21 Da wandte er sich von ihm und nahm ein Joch Rinder und opferte sie und kochte das Fleisch mit dem Geschirr der Rinder und gab es dem Volk, dass sie aßen; dann machte er sich auf und folgte Elia nach und diente ihm. |
Đa-ni-ên 6 (Schlachter 2000)
| 8 Sämtliche Minister des Königreichs, die Vorsteher und Satrapen, die Räte und die Statthalter erachten es für ratsam, dass eine königliche Verordnung aufgestellt und ein Verbot erlassen werde, wonach jeder, der innerhalb von 30 Tagen irgendeine Bitte an irgendeinen Gott oder Menschen richtet, außer an dich allein, o König, in die Löwengrube geworfen werden soll. |
| 9 Nun, o König, erlasse das Gebot und unterschreibe das Edikt, das nicht abgeändert werden darf nach dem Gesetz der Meder und Perser, welches unwiderruflich ist! |
| 10 Daraufhin unterschrieb der König das Edikt und Verbot. |
| 11 Als nun Daniel erfuhr, dass das Edikt unterschrieben war, ging er hinauf in sein Haus, wo er in seinem Obergemach offene Fenster nach Jerusalem hin hatte, und er fiel dreimal am Tag auf die Knie nieder und betete und dankte vor seinem Gott, ganz wie er es zuvor immer getan hatte. |
| 12 Da stürmten jene Männer herein und fanden Daniel bittend und flehend vor seinem Gott. |
| 13 Sogleich erschienen sie vor dem König und brachten das königliche Verbot zur Sprache: Hast du nicht ein Verbot unterschrieben, wonach jeder, der innerhalb von 30 Tagen von irgendeinem Gott oder Menschen etwas erbittet, außer von dir, o König, in die Löwengrube geworfen werden soll? Der König antwortete und sprach: Die Sache steht fest nach dem Gesetz der Meder und Perser, das unwiderruflich ist! |
| 14 Da antworteten sie und sprachen vor dem König: Daniel, einer der Weggeführten von Juda, nimmt keine Rücksicht auf dich, o König, und achtet nicht auf das Verbot, das du unterzeichnet hast, sondern er verrichtet dreimal am Tag sein Gebet! |
English Standard Version
I will leave seven thousand in Israel, all the knees that have not bowed to Baal, and every mouth that has not kissed him.
1 Kings 19:18
Daniel had windows in his upper chamber open toward Jerusalem. He got down on his knees three times a day and prayed and gave thanks before his God.
Daniel 6:10
I Các Vua 19 (English Standard Version)
| 15 And the Lord said to him, “Go, return on your way to the wilderness of Damascus. And when you arrive, you shall anoint Hazael to be king over Syria. |
| 16 And Jehu the son of Nimshi you shall anoint to be king over Israel, and Elisha the son of Shaphat of Abel-meholah you shall anoint to be prophet in your place. |
| 17 And the one who escapes from the sword of Hazael shall Jehu put to death, and the one who escapes from the sword of Jehu shall Elisha put to death. |
|
18
Yet I will leave seven thousand in Israel, all the knees that have not bowed to Baal, and every mouth that has not kissed him.” |
| 19 So he departed from there and found Elisha the son of Shaphat, who was plowing with twelve yoke of oxen in front of him, and he was with the twelfth. Elijah passed by him and cast his cloak upon him. |
| 20 And he left the oxen and ran after Elijah and said, “Let me kiss my father and my mother, and then I will follow you.” And he said to him, “Go back again, for what have I done to you?” |
|
21
And he returned from following him and took the yoke of oxen and sacrificed them and boiled their flesh with the yokes of the oxen and gave it to the people, and they ate. Then he arose and went after Elijah and assisted him. |
Đa-ni-ên 6 (English Standard Version)
| 7 All the presidents of the kingdom, the prefects and the satraps, the counselors and the governors are agreed that the king should establish an ordinance and enforce an injunction, that whoever makes petition to any god or man for thirty days, except to you, O king, shall be cast into the den of lions. |
| 8 Now, O king, establish the injunction and sign the document, so that it cannot be changed, according to the law of the Medes and the Persians, which cannot be revoked.” |
|
9
Therefore King Darius signed the document and injunction. |
| 10 When Daniel knew that the document had been signed, he went to his house where he had windows in his upper chamber open toward Jerusalem. He got down on his knees three times a day and prayed and gave thanks before his God, as he had done previously. |
| 11 Then these men came by agreement and found Daniel making petition and plea before his God. |
| 12 Then they came near and said before the king, concerning the injunction, “O king! Did you not sign an injunction, that anyone who makes petition to any god or man within thirty days except to you, O king, shall be cast into the den of lions?” The king answered and said, “The thing stands fast, according to the law of the Medes and Persians, which cannot be revoked.” |
|
13
Then they answered and said before the king, “Daniel, who is one of the exiles from Judah, pays no attention to you, O king, or the injunction you have signed, but makes his petition three times a day.” |
Free Bible Version
I still have seven thousand left in Israel, all those who have not bowed their knees to worship and whose mouths have not kissed him.
1 Kings 19:18
Daniel had windows open facing Jerusalem. There he kneeled down, praying and thanking his God as he always did.
Daniel 6:10
I Các Vua 19 (Free Bible Version)
| 15 The Lord told him, “Go back the way you came to the desert of Damascus. When you get there, go and anoint Hazael king of Aram. |
| 16 Also anoint Jehu, son of Nimshi, king of Israel and Elisha, son of Shaphat, from Abel-meholah, to take over from you as prophet. |
| 17 Jehu will execute anyone who escapes the sword of Hazael, and Elisha will execute anyone who escapes the sword of Jehu. |
| 18 I still have seven thousand left in Israel, all those who have not bowed their knees to worship and whose mouths have not kissed him.” |
| 19 So Elijah left, and went and found Elisha, son of Shaphat. He was plowing with twelve pairs of oxen, and he was with the twelfth pair. Elijah went over to him and threw his cloak around him. |
| 20 Elisha left the oxen, ran after Elijah, and said, “Please let me go and kiss my father and mother goodbye, and then I will follow you.” “Go on home,” Elijah replied. “I've never done anything for you.” |
| 21 Elisha left him, took his pair of oxen, and slaughtered them. Using the wood of the oxen's yoke as fuel, he cooked the meat and gave it to the people, and they ate it. Then he left to follow and serve Elijah. |
Đa-ni-ên 6 (Free Bible Version)
| 7 “We have all agreed—chief ministers, prefects, provincial governors, counselors, and local governors—that Your Majesty should issue a decree, legally enforced, that for the next thirty days anyone who prays to any god or human being except you, Your Majesty, shall be thrown into the lions' den. |
| 8 Now, Your Majesty, if you will sign the decree and have it issued so that it cannot be changed, according to the law of the Medes and the Persians that cannot be revoked.” |
| 9 So Darius signed the decree into law. |
| 10 When Daniel found out that the decree had been signed he went home to his upstairs room where he would pray three times a day, with the windows open facing Jerusalem. There he kneeled down, praying and thanking his God as he always did. |
| 11 Then the men who had plotted against Daniel went together and found him praying to his God and asking for help. |
|
12
They went to the king right away and asked him about the decree. “Didn't Your Majesty sign a decree that for the next thirty days anyone who prays to any god or human being except you, Your Majesty, shall be thrown into the lions' den?” “I certainly did!” the king replied. “The decree stands. According to the law of the Medes and the Persians it cannot be revoked.” |
| 13 Then they told the king, “Daniel, one of those captives from Judah, pays no attention to Your Majesty or to the decree you signed and prays three times a day.” |
Reina-Valera 1995
Haré que queden en Israel siete mil, cuyas rodillas no se doblaron ante Baal y cuyas bocas no lo besaron.
1 Reyes 19,18
Daniel entró en su casa; abiertas las ventanas de su habitación que daban a Jerusalén, se arrodillaba tres veces al día, oraba y daba gracias delante de su Dios como solía hacerlo antes.
Daniel 6,10
I Các Vua 19 (Reina-Valera 1995)
|
15
Jehová le dijo: —Ve, vuelve por el mismo camino, hacia el desierto de Damasco. Llegarás y ungirás a Hazael como rey de Siria. |
| 16 A Jehú hijo de Nimsi lo ungirás como rey de Israel, y a Eliseo hijo de Safat, de Abel-mehola, lo ungirás como profeta para que ocupe tu lugar. |
| 17 Al que escape de la espada de Hazael, Jehú lo matará, y al que escape de la espada de Jehú, Eliseo lo matará. |
| 18 Pero haré que queden en Israel siete mil, cuyas rodillas no se doblaron ante Baal y cuyas bocas no lo besaron. |
| 19 Partió de allí Elías y halló a Eliseo hijo de Safat, que estaba arando. Delante de él iban doce yuntas de bueyes, y él conducía la última. Elías pasó ante él y echó sobre él su manto. |
|
20
Entonces dejó los bueyes, salió corriendo detrás de Elías y le dijo: —Te ruego que me dejes besar a mi padre y a mi madre; luego te seguiré. Y él le dijo: —Ve, regresa; ¿acaso te lo he impedido? |
| 21 Regresó Eliseo, tomó un par de bueyes y los mató; con el arado de los bueyes coció luego la carne y la dio al pueblo para que comieran. Después se levantó, se fue tras Elías y lo servía. |
Đa-ni-ên 6 (Reina-Valera 1995)
| 7 Todos los gobernadores del reino, magistrados, sátrapas, príncipes y capitanes han acordado por consejo que promulgues un edicto real, y lo confirmes, ordenando que cualquiera que en el espacio de treinta días demande petición de cualquier dios u hombre fuera de ti, rey, sea echado al foso de los leones. |
| 8 Ahora, pues, oh rey, confirma el edicto y fírmalo, para que no pueda ser revocado, conforme a la ley de Media y de Persia, que no puede ser abrogada. |
| 9 Firmó, pues, el rey Darío el edicto y la prohibición. |
| 10 Cuando Daniel supo que el edicto había sido firmado, entró en su casa; abiertas las ventanas de su habitación que daban a Jerusalén, se arrodillaba tres veces al día, oraba y daba gracias delante de su Dios como solía hacerlo antes. |
| 11 Se juntaron entonces aquellos hombres, y hallaron a Daniel orando y rogando en presencia de su Dios. |
|
12
Fueron luego ante el rey y le hablaron del edicto real: —¿No has confirmado un edicto ordenando que cualquiera que en el espacio de treinta días pida a cualquier dios u hombre fuera de ti, rey, sea echado al foso de los leones? Respondió el rey diciendo: —Verdad es, conforme a la ley de Media y de Persia, que no puede ser abrogada. |
|
13
Entonces respondieron y dijeron delante del rey: —Daniel, que es de los hijos de los cautivos de Judá, no te respeta a ti, rey, ni acata el edicto que confirmaste, sino que tres veces al día hace su petición. |
Segond 21
Je vais laisser en Israël 7000 hommes. Ce sont tous ceux qui n’ont pas plié les genoux devant Baal et dont la bouche ne l’a pas embrassé.
1 Rois 19,18
Daniel eut les fenêtres de la chambre à l’étage qui étaient ouvertes dans la direction de Jérusalem. Trois fois par jour il se mettait à genoux, priait et exprimait sa reconnaissance à son Dieu.
Daniel 6,11
I Các Vua 19 (Segond 21)
| 15 L’Eternel lui dit: «Vas-y, poursuis ton chemin dans le désert jusqu’à Damas. Une fois arrivé là-bas, tu consacreras par onction Hazaël comme roi de Syrie. |
| 16 Tu consacreras aussi par onction Jéhu, le petit-fils de Nimshi, comme roi d’Israël et tu consacreras par onction Elisée, le fils de Shaphath, d’Abel-Mehola, comme prophète à ta place. |
| 17 Celui qui échappera à l’épée de Hazaël, Jéhu le fera mourir, et celui qui échappera à l’épée de Jéhu, Elisée le fera mourir. |
| 18 Mais je vais laisser en Israël 7000 hommes. Ce sont tous ceux qui n’ont pas plié les genoux devant Baal et dont la bouche ne l’a pas embrassé.» |
| 19 Elie partit de là et il trouva Elisée, le fils de Shaphath, en train de labourer. Il y avait devant lui douze paires de bœufs et lui-même se tenait près de la douzième. Elie s’approcha de lui et jeta son manteau sur lui. |
| 20 Elisée abandonna ses bœufs et courut après Elie. Il lui dit: «Laisse-moi embrasser mon père et ma mère et je te suivrai.» Elie lui répondit: «Vas-y et reviens. Pense en effet à ce que je t’ai fait.» |
| 21 Après s’être éloigné d’Elie, Elisée prit une paire de bœufs, qu’il offrit en sacrifice. Avec le bois de leur attelage, il fit cuire leur viande et la donna à manger au peuple. Puis il se leva, suivit Elie et fut à son service. |
Đa-ni-ên 6 (Segond 21)
| 8 Tous les responsables du royaume, les intendants, les administrateurs, les conseillers et les gouverneurs sont d’avis que le roi proclame un édit comportant une interdiction sévère: toute personne qui, dans l’espace de 30 jours, adressera des prières à un autre, dieu ou homme, que toi, roi, sera jetée dans la fosse aux lions. |
| 9 Maintenant, roi, confirme l’interdiction et écris le décret afin qu’il ne puisse pas être modifié, comme la loi des Mèdes et des Perses qui est irrévocable.» |
| 10 Là-dessus le roi Darius écrivit le décret d’interdiction. |
| 11 Lorsque Daniel fut au courant de la rédaction de ce décret, il se retira dans sa maison, où les fenêtres de la chambre à l’étage étaient ouvertes dans la direction de Jérusalem. Trois fois par jour il se mettait à genoux, priait et exprimait sa reconnaissance à son Dieu, tout comme il le faisait avant. |
| 12 Alors ces hommes se précipitèrent et trouvèrent Daniel en train de prier et de supplier son Dieu. |
| 13 Puis ils se présentèrent devant le roi et lui parlèrent de l’interdiction royale: «N’as-tu pas écrit une interdiction d’après laquelle toute personne qui, dans l’espace de 30 jours, adresserait des prières à un autre, dieu ou homme, que toi, roi, serait jetée dans la fosse aux lions?» Le roi répondit: «Cet ordre est aussi sûr que la loi des Mèdes et des Perses, qui est irrévocable.» |
| 14 Ils prirent de nouveau la parole et dirent au roi: «Daniel, l’un des exilés de Juda, n’a tenu aucun compte de toi, roi, ni de l’interdiction que tu as écrite, et il fait sa prière trois fois par jour.» |
An Bíobla Naofa 1981
Ach déanfaidh mé anacal anama ar sheacht míle in Iosrael, gach glúin nár feacadh do Bhál, gach béal nár phog é.
1 Ríthe 19:18
Chuaigh Dainéil chun a thí mar a raibh fuinneoga aige ina sheomra uachtarach oscailte i dtreo Iarúsailéim; trí huaire sa lá théadh sé ar a ghlúine ag guí Dé agus á mholadh, mar ba ghnáth leis roimhe sin.
Dainéil 6:11
I Các Vua 19 (An Bíobla Naofa 1981)
| 15 Dúirt an Tiarna leis: “Imigh leat agus gabh ar ais an bóthar céanna go fásach na Damaisce. Tar éis teacht duit déan Hazáéil a ungadh ina rí ar Arám; |
| 16 agus Iéahú mac Nimsí a ungadh ina rí ar Iosrael, agus Eilíseá mac Sheáfát ó Ábael Machólá a ungadh ina fháidh le teacht i do dhiaidh. |
| 17 Cibé a thiocfaidh slán ó chlaíomh Hazáéil, cuirfidh Iéahú chun báis iad; agus cibé a thiocfaidh slán ó chlaíomh Iéahú cuirfidh Eilíseá chun báis iad. |
| 18 Ach déanfaidh mé anacal anama ar sheacht míle in Iosrael, gach glúin nár feacadh do Bhál, gach béal nár phog é.” |
| 19 D’imigh sé ón áit sin agus tháinig ar Eilíseá mac Sheáfát agus é ag treabhadh; bhí dhá dhamh déag sa chuingir aige agus é féin leis an dara ceann déag. Chuaigh Éilias thart i ndeas dó agus chaith a chlóca anuas air. |
| 20 D’fhág sé an chuingir agus rith sé ar thóir Éilias. “Lig dom m’athair agus mo mháthair a phógadh,” ar sé; “agus ansin leanfaidh mé thú.” D’fhreagair Éilias: “Gabh ar ais; óir an ndearna mé rud ar bith duit?” |
| 21 Thiontaigh Eilíseá i leataobh óna lorg, ghlac sé an chuingir agus mharaigh iad, agus leis na cuingeacha mar ábhar tine, bhruith sé feoil na ndamh; ansin thug sé do na fir í agus d’itheadar. D’éirigh sé ansin agus lean Éilias agus bhí ina shearbhónta aige. |
Đa-ni-ên 6 (An Bíobla Naofa 1981)
| 8 Uachtaráin do ríochta, ceannairí, satraip, airí agus rialtóirí – táimidne uile d’aonaigne gur chóir don rí reacht a rith agus ordú mar a leanas a fhógairt: Cibé a iarrfaidh achainí ar bith ar aon Dia nó ar aon duine ach ortsa amháin ar feadh tríocha lá, é a theilgean isteach in uaimh na leon. |
| 9 Anois, a rí, tabhair feidhm dlí don ordú agus sínigh an chairt i dtreo nach féidir athrú a dhul air de réir dhlí na Méideach agus na bPeirseach, nach féidir a chur ar ceal.” |
| 10 Uime sin shínigh an rí Dáire an chairt agus an reacht. |
| 11 Nuair a thuig Dainéil gur síníodh an chairt, chuaigh sé chun a thí mar a raibh fuinneoga aige ina sheomra uachtarach oscailte i dtreo Iarúsailéim; trí huaire sa lá théadh sé ar a ghlúine ag guí Dé agus á mholadh, mar ba ghnáth leis roimhe sin. |
| 12 Ansin [bhrúcht] an mhuintir seo chuige agus fuair siad Dainéil ag guí is ag achainí i láthair a Dhé. |
| 13 Ansin tháinig siad isteach i láthair an rí i dtaobh an reachta agus dúirt siad leis: “A rí, nár shínigh tú reacht, cibé a dhéanfadh achainí chun dé nó duine ach chugatsa amháin, a rí, ar feadh tríocha lá, go dteilgfí é in uaimh na leon.” D’fhreagair an rí: “Tá an scéal socair de réir dhlí na Méideach agus na bPeirseach, nach féidir a chur ar ceal.” |
| 14 Ansin dúirt siad leis an rí: “An Dainéil úd, duine de na díbearthaigh ó Iúdá, níl aird aige ortsa, a rí, ná ar an reacht atá sínithe agat; trí huaire sa lá a dhéanann sé a achainí.” |
Νέα Μετάφραση Βάμβα
Ο Θεός είπε στον Ηλία:
Αφησα στoν Iσραήλ 7.000, όλα τα γόνατα όσα δεν έκλιναν στoν Bάαλ, και κάθε στόμα πoυ δεν τoν φίλησε.
Βασιλείων Γ` 19:18
Ο Δανιήλ μπήκε μέσα στο σπίτι του· και έχοντας ανοιγμένα τα παράθυρα του κοιτώνα του προς την Iερουσαλήμ, έπεφτε επάνω στα γόνατά του τρεις φορές την ημέρα, προσευχόμενος και δοξολογώντας μπροστά στον Θεό του.
Δανιήλ 6:10
I Các Vua 19 (Νέα Μετάφραση Βάμβα)
| 15 Kαι o Kύριoς τoυ είπε: Πήγαινε, γύρνα πίσω στoν δρόμo σoυ, στην έρημo της Δαμασκoύ· και όταν έρθεις, χρίσε τoν Aζαήλ βασιλιά επάνω στη Συρία |
| 16 και τoν Iηoύ, τoν γιo τoύ Nιμσί, θα τoν χρίσεις βασιλιά επάνω στoν Iσραήλ· και τoν Eλισσαιέ, τoν γιo τoύ Σαφάτ, από την Aβέλ-μεoλά, θα τoν χρίσεις πρoφήτη αντί για σένα· |
| 17 Kαι θα συμβεί, ώστε αυτός πoυ θα διασωθεί από τη ρoμφαία τoύ Aζαήλ, θα τoν θανατώσει o Iηoύ· και αυτός πoυ θα διασωθεί από τη ρoμφαία τoύ Iηoύ, θα τoν θανατώσει o Eλισσαιέ· |
| 18 άφησα, όμως, στoν Iσραήλ 7.000, όλα τα γόνατα όσα δεν έκλιναν στoν Bάαλ, και κάθε στόμα πoυ δεν τoν φίλησε. |
| 19 Kαι όταν αναχώρησε από εκεί, βρήκε τoν Eλισσαιέ, τoν γιo τoύ Σαφάτ, καθώς όργωνε με 12 ζευγάρια βόδια μπρoστά τoυ, ενώ αυτός ήταν στo 12o· και o Hλίας πέρασε από κoντά τoυ, και έρριξε επάνω τoυ τη μηλωτή τoυ. |
| 20 Kαι εκείνoς άφησε τα βόδια, και έτρεξε πίσω από τον Hλία, και είπε: Aς φιλήσω, παρακαλώ, τoν πατέρα μoυ και τη μητέρα μoυ, και τότε θα σε ακoλoυθήσω. Kαι τoυ είπε: Πήγαινε, γύρνα πίσω· επειδή, τι σoυ έκανα; |
| 21 Kαι στράφηκε από πίσω τoυ, και πήρε ένα ζευγάρι βόδια, τα έσφαξε, και έψησε τo κρέας τoυς με τα εργαλεία των βoδιών, και έδωσε στoν λαό, και έφαγαν. Tότε, αφoύ σηκώθηκε, πήγε πίσω από τoν Hλία, και τoν υπηρετoύσε. |
Đa-ni-ên 6 (Νέα Μετάφραση Βάμβα)
| 7 Όλοι οι πρόεδροι του βασιλείου, οι διοικητές, και οι σατράπες, οι αυλικοί, και οι τοπάρχες, συμβουλεύτηκαν να εκδοθεί βασιλικό ψήψισμα, και να στηριχθεί απαγόρευση, ότι, όποιος κάνει κάποια αίτηση από οποιονδήποτε θεό ή άνθρωπο, μέχρι 30 ημέρες, εκτός από σένα, βασιλιά, αυτός να ριχτεί στον λάκκο των λιονταριών· |
| 8 τώρα, λοιπόν, βασιλιά, κάνε την απαγόρευση, και υπόγραψε το ψήφισμα, για να μη αλλαχτεί, σύμφωνα με τον νόμο των Mήδων και Περσών, που δεν ακυρώνεται. |
| 9 Ώστε, ο βασιλιάς Δαρείος υπέγραψε τη γραφή και την απαγόρευση. |
| 10 Kαι ο Δανιήλ, καθώς έμαθε ότι υπογράφτηκε η γραφή, μπήκε μέσα στο σπίτι του· και έχοντας ανοιγμένα τα παράθυρα του κοιτώνα του προς την Iερουσαλήμ, έπεφτε επάνω στα γόνατά του τρεις φορές την ημέρα, προσευχόμενος και δοξολογώντας μπροστά στον Θεό του, όπως έκανε πρωτύτερα. |
| 11 Tότε, εκείνοι οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν, και βρήκαν τον Δανιήλ να κάνει αίτηση, και να ικετεύει τον Θεό του. |
|
12
Για τον λόγο αυτό, αφού παρουσιάστηκαν, μίλησαν στον βασιλιά για τη βασιλική απαγόρευση, λέγοντας: Δεν υπέγραψες απόφαση, ότι κάθε άνθρωπος, που θα κάνει αίτηση από οποιονδήποτε θεό ή άνθρωπο, μέχρι 30 ημέρες, εκτός από σένα, βασιλιά, θα ριχτεί στον λάκκο των λιονταριών; O βασιλιάς απάντησε και είπε: Aληθινός είναι ο λόγος, σύμφωνα με τον νόμο των Mήδων και Περσών, ο οποίος δεν ακυρώνεται. |
| 13 Tότε, απάντησαν και είπαν μπροστά στον βασιλιά: O Δανιήλ, εκείνος, που είναι από τους γιους τής αιχμαλωσίας τού Iούδα, δεν σε σέβεται, βασιλιά, ούτε την απόφαση που υπέγραψες, αλλά κάνει τη δέησή του τρεις φορές την ημέρα. |
ספר הבריתות 2004
וְהִשְׁאַרְתִּי בְיִשְׂרָאֵל שִׁבְעַת אֲלָפִים כָּל־הַבִּרְכַּיִם אֲשֶׁר לֹא־כָרְעוּ לַבַּעַל וְכָל־הַפֶּה אֲשֶׁר לֹא־נָשַׁק לוֹ.
מלכים א, יט 18
מתורגם מהמקור הארמי:
כאשר נודע לדניאל כי התעודה נכתבה, נכנס לביתו, אשר בעלייתו חלונות פתוחים לעבר ירושלים ושלוש פעמים ביום היה כורע ברך ומתפלל ומודה לפני אלהיו, כאשר עשה גם לפני-כן.
דניאל ו 11
I Các Vua 19 (ספר הבריתות 2004)
| 15 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלָיו לֵךְ שׁוּב לְדַרְכְּךָ מִדְבַּרָה דַמָּשֶׂק וּבָאתָ וּמָשַׁחְתָּ אֶת־חֲזָאֵל לְמֶלֶךְ עַל־אֲרָם. |
| 16 וְאֵת יֵהוּא בֶן־נִמְשִׁי תִּמְשַׁח לְמֶלֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵל וְאֶת־אֱלִישָׁע בֶּן־שָׁפָט מֵאָבֵל מְחוֹלָה תִּמְשַׁח לְנָבִיא תַּחְתֶּיךָ. |
| 17 וְהָיָה הַנִּמְלָט מֵחֶרֶב חֲזָאֵל יָמִית יֵהוּא וְהַנִּמְלָט מֵחֶרֶב יֵהוּא יָמִית אֱלִישָׁע. |
| 18 וְהִשְׁאַרְתִּי בְיִשְׂרָאֵל שִׁבְעַת אֲלָפִים כָּל־הַבִּרְכַּיִם אֲשֶׁר לֹא־כָרְעוּ לַבַּעַל וְכָל־הַפֶּה אֲשֶׁר לֹא־נָשַׁק לוֹ. |
| 19 וַיֵּלֶךְ מִשָּׁם וַיִּמְצָא אֶת־אֱלִישָׁע בֶּן־שָׁפָט וְהוּא חֹרֵשׁ שְׁנֵים־עָשָׂר צְמָדִים לְפָנָיו וְהוּא בִּשְׁנֵים הֶעָשָׂר וַיַּעֲבֹר אֵלִיָּהוּ אֵלָיו וַיַּשְׁלֵךְ אַדַּרְתּוֹ אֵלָיו. |
| 20 וַיַּעֲזֹב אֶת־הַבָּקָר וַיָּרָץ אַחֲרֵי אֵלִיָּהוּ וַיֹּאמֶר אֶשְּׁקָה־נָּא לְאָבִי וּלְאִמִּי וְאֵלְכָה אַחֲרֶיךָ וַיֹּאמֶר לוֹ לֵךְ שׁוּב כִּי מֶה־עָשִׂיתִי לָךְ. |
| 21 וַיָּשָׁב מֵאַחֲרָיו וַיִּקַּח אֶת־צֶמֶד הַבָּקָר וַיִּזְבָּחֵהוּ וּבִכְלִי הַבָּקָר בִּשְּׁלָם הַבָּשָׂר וַיִּתֵּן לָעָם וַיֹּאכֵלוּ וַיָּקָם וַיֵּלֶךְ אַחֲרֵי אֵלִיָּהוּ וַיְשָׁרְתֵהוּ. |
Đa-ni-ên 6 (ספר הבריתות 2004)
| 8 אִתְיָעַטוּ כֹּל סָרְכֵי מַלְכוּתָא סִגְנַיָּא וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא הַדָּבְרַיָּא וּפַחֲוָתָא לְקַיָּמָה קְיָם מַלְכָּא וּלְתַקָּפָה אֱסָר דִּי כָל־דִּי־יִבְעֵה בָעוּ מִן־כָּל־אֱלָהּ וֶאֱנָשׁ עַד־יוֹמִין תְּלָתִין לָהֵן מִנָּךְ מַלְכָּא יִתְרְמֵא לְגֹב אַרְיָוָתָא. |
| 9 כְּעַן מַלְכָּא תְּקִים אֱסָרָא וְתִרְשֻׁם כְּתָבָא דִּי לָא לְהַשְׁנָיָה כְּדָת־מָדַי וּפָרַס דִּי־לָא תֶעְדֵּא. |
| 10 כָּל־קֳבֵל דְּנָה מַלְכָּא דָּרְיָוֶשׁ רְשַׁם כְּתָבָא וֶאֱסָרָא. |
| 11 וְדָנִיֵּאל כְּדִי יְדַע דִּי־רְשִׁים כְּתָבָא עַל לְבַיְתֵהּ וְכַוִּין פְּתִיחָן לֵהּ בְּעִלִּיתֵהּ נֶגֶד יְרוּשְׁלֶם וְזִמְנִין תְּלָתָה בְיוֹמָא הוּא בָּרֵךְ עַל־בִּרְכוֹהִי וּמְצַלֵּא וּמוֹדֵא קֳדָם אֱלָהֵהּ כָּל־קֳבֵל דִּי־הֲוָא עָבֵד מִן־קַדְמַת דְּנָה. |
| 12 אֱדַיִן גֻּבְרַיָּא אִלֵּךְ הַרְגִּשׁוּ וְהַשְׁכַּחוּ לְדָנִיֵּאל בָּעֵא וּמִתְחַנַּן קֳדָם אֱלָהֵהּ. |
| 13 בֵּאדַיִן קְרִיבוּ וְאָמְרִין קֳדָם־מַלְכָּא עַל־אֱסָר מַלְכָּא הֲלָא אֱסָר רְשַׁמְתָּ דִּי כָל־אֱנָשׁ דִּי־יִבְעֵה מִן־כָּל־אֱלָהּ וֶאֱנָשׁ עַד־יוֹמִין תְּלָתִין לָהֵן מִנָּךְ מַלְכָּא יִתְרְמֵא לְגוֹב אַרְיָותָא עָנֵה מַלְכָּא וְאָמַר יַצִּיבָא מִלְּתָא כְּדָת־מָדַי וּפָרַס דִּי־לָא תֶעְדֵּא. |
| 14 בֵּאדַיִן עֲנוֹ וְאָמְרִין קֳדָם מַלְכָּא דִּי דָנִיֵּאל דִּי מִן־בְּנֵי גָלוּתָא דִּי יְהוּד לָא־שָׂם עֲלַיִךְ מַלְכָּא טְעֵם וְעַל־אֱסָרָא דִּי רְשַׁמְתָּ וְזִמְנִין תְּלָתָה בְּיוֹמָא בָּעֵא בָּעוּתֵהּ. |
Hunsrik Plat Taytx
Ich hann 7.000 Mann in Israel iwerich gelosst, wo vor'm Baal net uf die Knie gefall sinn un wo sei Bild net gekisst hann.
1 Kheeniche 19,18 (ELW)
Im Owergeschoss hat de Daniel Fenschder gehat, wo in Richdung Jerusalem uf ware. Dreimo am Daach hat er sich dort hingekniet un hat zu seim Gott gebät un em dangge gesaht.
Daniël 6,11 (ELW)
Karoli 1990
Meghagyok Izráelben hétezer embert: minden térdet, mely meg nem hajolt a Baálnak, és minden ajkat, mely meg nem csókolta azt.
1. Királyok 19,18
Dániel felső termének ablakai nyitva valának Jeruzsálem felé; és háromszor napjában térdeire esék, könyörge és dícséretet tőn az ő Istene előtt.
Dániel 6,10
I Các Vua 19 (Karoli 1990)
| 15 És monda az Úr néki: Menj el, térj vissza a te utadon a pusztán át Damaskusba, és mikor oda jutándasz, kenjed királylyá Hazáelt Siriában; |
| 16 És Jéhut, a Nimsi fiát kenjed királylyá Izráelben, és Elizeust, az Abelméholabeli Sáfát fiát pedig kenjed prófétává a te helyedbe. |
| 17 És lészen, hogy a ki megmenekedik Hazáel fegyverétől, azt Jéhu öli meg, és a ki megmenekedik a Jéhu fegyverétől, azt Elizeus öli meg. |
| 18 De meghagyok Izráelben hétezer embert: minden térdet, mely meg nem hajolt a Baálnak, és minden ajkat, mely meg nem csókolta azt. |
| 19 És ő elmenvén onnét, megtalálá Elizeust, a Sáfát fiát, a mint szántott tizenkét járom ökörrel, és ő maga a tizenkettedikkel volt; és Illés hozzá méne, és az ő palástját reá veté. |
| 20 És ő elhagyván az ökröket, Illés után futott, és monda: Kérlek hadd csókoljam meg az én atyámat és az én anyámat, és azután követlek. És monda: Menj, térj vissza; mert mit cselekedtem tenéked? |
| 21 És elmenvén ő tőle, vőn azután egy pár ökröt, és levágá azt, és az ekéhez való szerszámokból tüzet rakván, megfőzé azok húsát, és a népnek adá, és evének; és felkelvén, elméne Illés után, és szolgála néki. |
Đa-ni-ên 6 (Karoli 1990)
| 7 Tanácsot tartottak az ország összes igazgatói: a helytartók, fejedelmek, tanácsosok és a kormányzók, hogy királyi végzés hozassék, és erős tilalom adassék, hogy ha valaki harmincz napig kér valamit valamely istentől vagy embertől, tekívüled, oh király, vettessék az oroszlánok vermébe. |
| 8 Most azért, oh király, erősítsd meg e tilalmat és add ki írásban, hogy meg ne változtassék a médek és persák vissza nem vonható törvénye szerint. |
| 9 Annakokáért Dárius király adott írást és tilalmat. |
| 10 Dániel pedig, a mint megtudta, hogy megiratott az írás, beméne az ő házába; és az ő felső termének ablakai nyitva valának Jeruzsálem felé; és háromszor napjában térdeire esék, könyörge és dícséretet tőn az ő Istene előtt, a miként azelőtt cselekszik vala. |
| 11 Akkor azok a férfiak berohantak és megtalálák Dánielt, a mint könyörge és esedezék az ő Istene előtt. |
| 12 Ekkor bemenének, és mondák a királynak a király tilalma felől: Nem megírtad-é a tilalmat, hogy ha valaki kér valamit valamely istentől vagy embertől harmincz napig, tekívüled oh király, vettessék az oroszlánok vermébe? Felele a király és monda: Áll a szó! a médek és persák vissza nem vonható törvénye szerint. |
| 13 Erre felelének, és mondák a királynak: Dániel, a ki a júdabeli foglyok fiai közül való, nem becsül téged, oh király, sem a tilalmat, a mit megírtál; hanem háromszor napjában elkönyörgi könyörgését. |
Nuova Riveduta 1994
Ma io lascerò in Israele un residuo di settemila uomini, tutti quelli il cui ginocchio non s'è piegato davanti a Baal, e la cui bocca non l'ha baciato.
1 Re 19:18
Daniele teneva le finestre della sua camera superiore aperte verso Gerusalemme, tre volte al giorno si metteva in ginocchio, pregava e ringraziava il suo Dio.
Daniele 6:10
I Các Vua 19 (Nuova Riveduta 1994)
| 15 Il SIGNORE gli disse: «Va', rifà la strada del deserto, fino a Damasco; e quando vi sarai giunto, ungerai Azael come re di Siria; |
| 16 ungerai pure Ieu, figlio di Nimsci, come re d'Israele, e ungerai Eliseo, figlio di Safat da Abel-Meola, come profeta, al tuo posto. |
| 17 Chi scamperà dalla spada di Azael, sarà ucciso da Ieu; e chi scamperà dalla spada di Ieu, sarà ucciso da Eliseo. |
| 18 Ma io lascerò in Israele un residuo di settemila uomini, tutti quelli il cui ginocchio non s'è piegato davanti a Baal, e la cui bocca non l'ha baciato». |
| 19 Elia partì di là e trovò Eliseo, figlio di Safat, il quale arava con dodici paia di buoi davanti a sé; ed egli stesso guidava il dodicesimo paio. Elia si avvicinò a lui, e gli gettò addosso il suo mantello. |
| 20 Eliseo, lasciati i buoi, corse dietro a Elia, e disse: «Ti prego, lascia che io vada a dare un bacio a mio padre e a mia madre, e poi ti seguirò». Elia gli rispose: «Va' e torna; ma pensa a quel che ti ho fatto!» |
| 21 Dopo essersi allontanato da Elia, Eliseo tornò a prendere un paio di buoi, e li offrì in sacrificio; con la legna dei gioghi dei buoi fece cuocere la carne e la diede alla gente, che la mangiò. Poi si alzò, seguì Elia, e si mise al suo servizio. |
Đa-ni-ên 6 (Nuova Riveduta 1994)
| 7 Tutti i capi del regno, i prefetti e i satrapi, i consiglieri e i governatori si sono accordati perché il re promulghi un decreto e imponga un severo divieto: chiunque, per un periodo di trenta giorni, rivolgerà una richiesta a qualsiasi dio o uomo tranne che a te, o re, sia gettato nella fossa dei leoni. |
| 8 Ora, o re, promulga il divieto e firma il decreto, perché sia immutabile conformemente alla legge dei Medi e dei Persiani, che è irrevocabile». |
| 9 Il re Dario quindi firmò il decreto e il divieto. |
| 10 Quando Daniele seppe che il decreto era firmato, andò a casa sua; e, tenendo le finestre della sua camera superiore aperte verso Gerusalemme, tre volte al giorno si metteva in ginocchio, pregava e ringraziava il suo Dio come era solito fare anche prima. |
| 11 Allora quegli uomini accorsero in fretta e trovarono Daniele che pregava e invocava il suo Dio. |
| 12 Poi si recarono dal re e gli ricordarono il divieto reale: «Non hai tu decretato che chiunque per un periodo di trenta giorni farà una richiesta a qualsiasi dio o uomo tranne che a te, o re, sia gettato nella fossa dei leoni?» Il re rispose e disse: «Così ho stabilito secondo la legge dei Medi e dei Persiani, che è irrevocabile». |
| 13 Allora quelli ripresero la parola e dissero al re: «Daniele, uno dei deportati dalla Giudea, non tiene in nessun conto né te, né il divieto che tu hai firmato, o re, ma prega il suo Dio tre volte al giorno». |
Südsaarländisch
Ich hann 7.000 Mann in Israel iwerich gelosst, wo vor'm Baal net uf die Knie gefall sinn un wo sei Bild net gekisst hann.
1. Keeniche 19,18
Im Owergeschoss hat de Daniel Fenschder gehat, wo in Richdung Jerusalem uf ware. Dreimo am Daach hat er sich dort hingekniet un hat zu seim Gott gebät un em dangge gesaht.
Daniel 6,11
Biblia Tysiąclecia
Zostawię jednak w Izraelu siedem tysięcy takich, których kolana nie ugięły się przed Baalem i których usta go nie ucałowały.
1 Ks. Królewska 19:18
Daniel miał w swoim pokoju okna skierowane ku Jerozolimie. Trzy razy dziennie padał na kolana modląc się i uwielbiając Boga.
Ks. Daniela 6:10
I Các Vua 19 (Biblia Tysiąclecia)
| 15 Wtedy Pan rzekł do niego: "Idź, wracaj twoją drogą ku pustyni Damaszku. A kiedy tam przybędziesz, namaścisz Chazaela na króla Aramu. |
| 16 Później namaścisz Jehu, syna Nimsziego, na króla Izraela. A wreszcie Elizeusza, syna Szafata z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie. |
| 17 A stanie się tak: uratowanego przed mieczem Chazaela zabije Jehu, a uratowanego przed mieczem Jehu zabije Elizeusz. |
| 18 Zostawię jednak w Izraelu siedem tysięcy takich, których kolana nie ugięły się przed Baalem i których usta go nie ucałowały". |
| 19 [Eliasz] stamtąd poszedł i odnalazł Elizeusza, syna Szafata, orzącego: dwanaście par [wołów] przed nim, a on przy dwunastej. Wtedy Eliasz, podszedłszy do niego, zarzucił na niego swój płaszcz. |
| 20 Wówczas Elizeusz zostawił woły i pobiegłszy za Eliaszem, powiedział: "Pozwól mi ucałować mego ojca i moją matkę, abym potem poszedł za tobą". On mu odpowiedział: "Idź i wracaj, bo po co to ci uczyniłem?" |
| 21 Wtedy powrócił do niego i zaraz wziął parę wołów, złożył je na ofiarę, a na jarzmie wołów ugotował ich mięso oraz dał ludziom, aby zjedli. Następnie wybrał się i poszedłszy za Eliaszem, stał się jego sługą. |
Đa-ni-ên 6 (Biblia Tysiąclecia)
| 7 Wszyscy zwierzchnicy państwowi, namiestnicy i satrapowie, doradcy i rządcy postanowili, żeby król wydał zarządzenie i ustanowił zakaz: Ktokolwiek w ciągu trzydziestu dni zanosiłby prośbę do jakiegoś boga lub człowieka poza tobą, królu, zostanie wrzucony do jaskini lwów. |
| 8 Teraz zaś, królu, wydaj zakaz i każ spisać dekret, który byłby nieodwołalny według nienaruszalnego prawa Medów i Persów". |
| 9 Kazał więc król Dariusz spisać dokument i zakaz. |
| 10 Gdy Daniel dowiedział się, że spisano dokument, poszedł do swego domu. Miał on w swoim górnym pokoju okna skierowane ku Jerozolimie. Trzy razy dziennie padał na kolana modląc się i uwielbiając Boga, tak samo jak to czynił przedtem. |
| 11 Mężowie ci podbiegli gromadnie i znaleźli Daniela modlącego się i wzywającego Boga. |
| 12 Udali się więc i powiedzieli do króla (w sprawie zakazu królewskiego): "Czy nie kazałeś, królu, ogłosić dekretu, że ktokolwiek prosiłby w ciągu trzydziestu dni o coś jakiegokolwiek boga lub człowieka poza tobą, ma być wrzucony do jaskini lwów?" W odpowiedzi król rzekł: "Sprawę rozstrzygnięto według nienaruszalnego prawa Medów i Persów". |
| 13 Na to odpowiedzieli zwracając się do króla: "Daniel, ten mąż spośród uprowadzonych z Judy, nie liczy się z tobą, królu, ani z zakazem wydanym przez ciebie. Trzy razy dziennie odmawia swoje modlitwy". |
Bíblia Livre em português
Eu farei que restem em Israel sete mil; todos os joelhos que não se encurvaram a Baal, e bocas todas que não o beijaram.
1 Reis 19,18
Daniel, no seu quarto em cima, onde estavam abertas as janelas que davam para o lado de Jerusalém; e três vezes no dia se punha de joelhos e orava, e dava graças diante do seu Deus.
Daniel 6,10
I Các Vua 19 (Bíblia Livre em português)
| 15 E disse-lhe o SENHOR: Vai, volta-te por teu caminho, pelo deserto de Damasco: e chegarás, e ungirás a Hazael por rei da Síria; |
| 16 E a Jeú, filho de Ninsi, ungirás por rei sobre Israel; e a Eliseu filho de Safate, de Abel-Meolá, ungirás para que seja profeta em lugar de ti. |
| 17 E será, que o que escapar da espada, de Hazael, Jeú o matará; e o que escapar da espada de Jeú, Eliseu o matará. |
| 18 E eu farei que restem em Israel sete mil; todos os joelhos que não se encurvaram a Baal, e bocas todas que não o beijaram. |
| 19 E partindo-se ele dali, achou a Eliseu filho de Safate, que arava com doze juntas diante de si; e ele era um dos doze trabalhadores. E passando Elias por diante dele, lançou sobre ele seu manto. |
| 20 Então deixando ele os bois, veio correndo após Elias, e disse: Rogo-te que me deixes beijar meu pai e minha mãe, e logo te seguirei. E ele lhe disse: Vai, volta: que te fiz eu? |
| 21 E interrompeu de segui-lo, tomou um par de bois, e os matou, e com o arado dos bois cozeu a carne deles, e deu-a ao povo que comessem. Depois se levantou, e foi atrás de Elias, e o servia. |
Đa-ni-ên 6 (Bíblia Livre em português)
| 7 Todos os supervisores do reino, os prefeitos, governadores, conselheiros e capitães, concordaram em sugerir a promulgação de um decreto real, e estabelecer um estatuto forte, que qualquer um que, no intervalo de trinta dias, fizer alguma petição a qualquer deus ou humano, a não ser a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões. |
| 8 Agora, ó rei, confirma o decreto, e assina a escritura, para que não se mude, conforme à lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar. |
| 9 Por esta causa o rei Dario assinou o decreto por escrito. |
| 10 E Daniel, quando soube que a escritura estava assinada, entrou em sua casa, e com as janelas de seu quarto abertas, voltadas para Jerusalém, punha-se de joelhos três vezes ao dia, e orava, e confessava diante de seu Deus, assim como costumava fazer antes. |
| 11 Então aqueles homens se juntaram, e encontraram Daniel orando e suplicando diante de seu Deus. |
| 12 Então se aproximaram e falaram diante do rei acerca do decreto real: Por acaso não assinaste o decreto que todo aquele que pedir a qualquer deus ou humano no intervalo de trinta dias, a não ser a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões? O rei respondeu: Esta palavra é certa, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar. |
| 13 Então disseram diante do rei: Daniel, que é um dos cativos de Judá, não respeitou a ti, ó rei, nem ao decreto que assinaste; em vez disso três vezes ao dia ele faz sua oração. |
Cornilescu 2014
Voi lăsa în Israel şapte mii de bărbaţi, şi anume pe toţi cei ce nu şi-au plecat genunchii înaintea lui Baal.
1 Împăraţi 19:18
Cu ferestrele odăii de sus, ce dădeau spre Ierusalim, deschise, Daniel îngenunchea de trei ori pe zi, și se ruga, și mulțumea Domnului.
Daniel 6:10
I Các Vua 19 (Cornilescu 2014)
| 15 Domnul i-a zis: „Du-te, întoarce-te pe drumul tău prin pustie până la Damasc şi, când vei ajunge, să ungi pe Hazael ca împărat al Siriei. |
| 16 Să ungi şi pe Iehu, fiul lui Nimşi, ca împărat al lui Israel şi să ungi pe Elisei, fiul lui Şafat, din Abel-Mehola, ca proroc în locul tău. |
| 17 Şi se va întâmpla că pe cel ce va scăpa de sabia lui Hazael îl va omorî Iehu şi pe cel ce va scăpa de sabia lui Iehu îl va omorî Elisei. |
|
18
Dar voi lăsa în Israel şapte mii de bărbaţi, şi anume pe toţi cei ce nu şi-au plecat genunchii înaintea lui Baal şi a căror gură nu l-au sărutat.” |
| 19 Ilie a plecat de acolo şi a găsit pe Elisei, fiul lui Şafat, arând. Înaintea lui erau douăsprezece perechi de boi, şi el era cu a douăsprezecea. Ilie s-a apropiat de el şi şi-a aruncat mantaua pe el. |
| 20 Elisei a părăsit boii, a alergat după Ilie şi a zis: „Lasă-mă să sărut pe tatăl meu şi pe mama mea şi te voi urma.” Ilie i-a răspuns: „Du-te şi apoi întoarce-te, dar gândeşte-te la ce ţi-am făcut.” |
|
21
După ce s-a depărtat de Ilie, s-a întors şi a luat o pereche de boi pe care i-a adus jertfă; cu uneltele boilor le-a fiert carnea şi a dat-o oamenilor s-o mănânce. Apoi s-a sculat, a urmat pe Ilie şi a fost în slujba lui. |
Đa-ni-ên 6 (Cornilescu 2014)
| 7 Toate căpeteniile împărăţiei, îngrijitorii, dregătorii, sfetnicii şi cârmuitorii sunt de părere să se dea o poruncă împărătească, însoţită de o aspră oprire, care să spună că oricine va înălţa timp de treizeci de zile rugăciuni către vreun dumnezeu sau către vreun om, afară de tine, împărate, va fi aruncat în groapa cu lei. |
| 8 Acum, împărate, întăreşte oprirea şi iscăleşte porunca aceasta, pentru ca să nu se poată schimba după legea mezilor şi perşilor, care, odată dată, rămâne neschimbată.” |
| 9 În urma celor de mai sus, împăratul Darius a scris porunca şi oprirea. |
| 10 Când a aflat Daniel că s-a iscălit porunca, a intrat în casa lui, unde ferestrele odăii de sus erau deschise înspre Ierusalim, şi de trei ori pe zi îngenunchea, se ruga şi lăuda pe Dumnezeul lui, cum făcea şi mai înainte. |
| 11 Atunci, oamenii aceştia au dat năvală în casă şi au găsit pe Daniel rugându-se şi chemând pe Dumnezeul lui. |
| 12 Apoi, s-au înfăţişat înaintea împăratului şi i-au zis cu privire la oprirea împărătească: „N-ai scris tu o oprire care spune că oricine va înălţa, timp de treizeci de zile, rugăciuni vreunui dumnezeu sau vreunui om, afară de tine, împărate, să fie aruncat în groapa cu lei?” Împăratul a răspuns: „Lucrul acesta este adevărat, după legea mezilor şi perşilor, care nu se poate schimba!” |
| 13 Ei au luat din nou cuvântul şi au zis împăratului: „Daniel, unul din prinşii de război ai lui Iuda, nu ţine deloc seama de tine, împărate, nici de oprirea pe care ai scris-o şi îşi face rugăciunea de trei ori pe zi!” |
Юбилейная Библия
Впрочем, Я оставил между израильтянами семь тысяч мужей; всех этих колени не преклонялись перед Ваалом, и всех этих уста не лобызали его.
3 Царств 19:18
Окна в горнице Даниила были открыты против Иерусалима, и он три раза в день преклонял колени, и молился своему Богу, и славословил Его.
Даниил 6:10
I Các Vua 19 (Юбилейная Библия)
| 15 И сказал ему Господь: «Пойди обратно своей дорогой через пустыню в Дамаск, и когда придешь, то помажь Азаила в царя над Сирией, |
| 16 а Ииуя, сына Намессии, помажь в царя над Израилем; Елисея же, сына Сафата, из Авел-Мехолы помажь в пророка вместо себя; |
| 17 кто убежит от меча Азаила, того умертвит Ииуй; а кто спасется от меча Ииуя, того умертвит Елисей. |
| 18 Впрочем, Я оставил между израильтянами семь тысяч мужей; всех этих колени не преклонялись перед Ваалом, и всех этих уста не лобызали его». |
| 19 И пошел он оттуда, и нашел Елисея, сына Сафата, когда он пахал; двенадцать пар волов было у него, и сам он был при двенадцатой. Илия, проходя мимо него, бросил на него милоть свою. |
| 20 И оставил Елисей волов, и побежал за Илией, и сказал: «Позволь мне поцеловать отца моего и мать мою, и я пойду за тобой». Он сказал ему: «Пойди и приходи назад, ибо что сделал я тебе?» |
| 21 Он, отойдя от него, взял пару волов, и заколол их, и, зажегши упряжь волов, изжарил мясо их, и раздал людям, и они ели. А сам встал и пошел за Илией и стал служить ему. |
Đa-ni-ên 6 (Юбилейная Библия)
| 7 Все князья царства, наместники, сатрапы, советники и военачальники согласились между собой, чтобы сделано было царское постановление и издано повеление, чтобы, кто в течение тридцати дней будет просить какого-либо бога или человека, кроме тебя, царь, того бросить в львиный ров. |
| 8 Итак, утверди, царь, это определение и подпиши указ, чтобы он был неизменен, как закон мидийский и персидский, и чтобы он не был нарушен». |
| 9 Царь Дарий подписал указ и это повеление. |
| 10 Даниил же, узнав, что подписан такой указ, пошел в дом свой; окна же в горнице его были открыты против Иерусалима, и он три раза в день преклонял колени, и молился своему Богу, и славословил Его, как это делал он и прежде того. |
| 11 Тогда эти люди подсмотрели и нашли Даниила молящегося и просящего милости пред Богом своим. |
| 12 Потом пришли и сказали царю о царском повелении: «Не ты ли подписал указ, чтобы всякого человека, который в течение тридцати дней будет просить какого-либо бога или человека, кроме тебя, царь, бросать в львиный ров?» Царь отвечал и сказал: «Это слово твердо, как закон мидян и персов, не допускающий изменения». |
| 13 Тогда отвечали они и сказали царю, что Даниил, который из пленных сынов Иудеи, не обращает внимания ни на тебя, царь, ни на указ, тобою подписанный, но три раза в день молится своими молитвами. |
Bibel für Schwoba
Siebatausad will e en Israel übrig lassa: Älle dia, mô vôr am Baal et en d Knia ganga send ond môn an et küsst hent.
1. Kenig 19,18
Dr Daniel håt en saem Obergemach Fenster ghet, mô en Richtong Jerusalem offa gwea send. Då ischd r drei Mål am Dag nôkniat ond håt betat ond saem Gott für ällas dankt.
Daniel 6,11
I Các Vua 19 (Bibel für Schwoba)
| 15 Nå håt dr Herrgott (JAHWE) zon am gsaed: Gang zrück auf daem Weg durch d Wüste nach Damaskus, då gôhst nae ond salbst da Hasaël zom König über Aram! |
| 16 Aber da Jehu, am Nimschi saen Soh, salbst d zom König über Israel, ond da Elischa, am Schafat aus Abel-Mehola saen Soh, salbst d zom Profeta an daener Stell. |
| 17 S kommt nämlich so: Wer vôr am Schwert vom Hasaël drvokommt, den brengt dr Jehu om. Ond wer vôr am Schwert vom Jehu drvokommt, den brengt dr Elischa om. |
| 18 Aber siebatausad will e en Israel übrig lassa: Älle dia, mô vôr am Baal et en d Knia ganga send ond môn an et küsst hent. |
| 19 Ond r ischd von sell fortganga, ond r håt da Elischa, am Schafat saen Soh, troffa, wia der grad am ackera gwea ischd mit zwölf Gspann, ond er selber håt mit am zwölfta g’ackerat. Em Vorbeiganga håt dr Elija saen Mantel über an gschmissa. |
| 20 Nå håt r sae Gspann vrlassa ond ischd am Elija nåchgspronga ond håt gsaed: Laß me no gschwend maen Vadr ond mae Muader küssa, nå gang e mit dr. Der håt zon am gsaed: Gang no, ond nå kommst d wieder, ond denk drå, was e dr dao han! |
| 21 Nå ischd r zrück ganga ond håt sae Ochsagspann gholt ond se gmetzgat, ond mit am Gschirr håt r s Flôesch kocht ond s de Leut geba, ond dia hent s gessa. Nå ischd r henter am Elija herganga ond håt am deant. |
Đa-ni-ên 6 (Bibel für Schwoba)
| 8 Älle Oberamtsleut em Reich, d Präfekta, Satrapa, Minister ond Statthalter send sich oenig, dass dr König an Erlaß rausgeba sott ond a Vrbot en Kraft setza, dass a jeder, mô ennerhalb von dreißg Däg von irgend ama Gott (Elah) oder Menscha außer von dir ebbas bittat, en d Löwagruab gschmissa wera soll. |
| 9 Jetzt mög dr König a sottigs Gebot erlassa ond a Schreiba aufsetza! Des soll nach am Gsetz von de Meder ond Perser vrfaßt sae, des mr nia ändera ond des et ogültig wera kå. |
| 10 Dementsprechend håt dr König Darius a Schreiba aufsetza lassa ond des Vrbot onterschrieba. |
| 11 Mô dr Daniel vrfahra håt, dass des Rondschreiba onterschrieba ischd, ischd r en sae Haus ganga, en saem Obergemach send d Fenster en Richtong Jerusalem offa gwea. Då ischd r drei Mål am Dag nôkniat ond håt betat ond saem Gott (Elaheh) für ällas dankt, wian r s gwöhnt gwea ischd. |
| 12 Nå send dia Männer oms Haus rom gschlicha ond hent da Daniel beim Beta vôrgfonda ond wian r saen Gott (Elaheh) ågfleht håt. |
| 13 Nå send se natürlich glei zom König gspronga ond hent an auf sae Vrbot ågsprocha: Håsch du et a Vrbot rausgeba, dass a jeder Mensch, der mô von irgend ama Gott (Elah) oder Mensch außer von dir ennerhalb von dreißg Däg ebbas bittat, en d Löwagruab gschmissa wera soll? Dr König håt en zor Antwort geba: Dui Åweisong stôht fest ond ischd nach am Gsetz von de Meder ond Perser vrfaßt, des mr nia ändera ond des et ogültig wera kå. |
| 14 Nå hent se ågfanga ond vôr am König gsaed: Seller Daniel von dene gfangene Judäer geit gar nex auf di, o König, ond auf dae Vrbot, des mô du erlassa håsch, der betat drei Mål am Dag. |
สมาคมพระคริสตธรรมไทย 1971
เราจะเหลือเจ็ดพันคนไว้ในอิสราเอล คือทุกเข่าซึ่งมิได้น้อมลงต่อพระบาอัล และทุกปากซึ่งมิได้จุบรูปนั้น
1 พงศ์กษัตริย์ 19:18
ดาเนียลมีหน้าต่างห้องชั้นบนของท่าน เปิดตรงไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และท่านก็คุกเข่าลงวันละสามครั้งอธิษฐาน และโมทนาพระคุณต่อพระเจ้าของท่าน
ดาเนียล 6:10
I Các Vua 19 (สมาคมพระคริสตธรรมไทย 1971)
| 15 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับท่านว่า “ไปเถอะ จงกลับไปตามทางของเจ้าถึงถิ่นทุรกันดารดามัสกัส และเมื่อเจ้าไปถึงแล้ว เจ้าจงเจิมฮาซาเอลไว้ให้เป็นกษัตริย์เหนือประเทศซีเรีย |
| 16 และเยฮูบุตรนิมซีนั้น เจ้าจงเจิมให้เป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และเอลีชาบุตรชาฟัทชาวอาเบลเมโฮลาห์ เจ้าจงเจิมตั้งไว้ให้เป็นผู้เผยพระวจนะแทนเจ้า |
| 17 และผู้ที่รอดจากดาบของฮาซาเอล เยฮูจะฆ่าเสียและผู้ที่รอดจากดาบของเยฮู เอลีชาจะฆ่าเสีย |
| 18 แต่เราจะเหลือเจ็ดพันคนไว้ในอิสราเอล คือทุกเข่าซึ่งมิได้น้อมลงต่อพระบาอัล และทุกปากซึ่งมิได้จุบรูปนั้น” |
| 19 ท่านก็ออกไปจากที่นั่นพบเอลีชาบุตรชาฟัท ผู้กำลังไถนาอยู่ด้วยโคสิบสองคู่เดินอยู่ข้างหน้า และท่านอยู่กับโคคู่ที่สิบสอง เอลียาห์ก็ผ่านไปทิ้งเสื้อคลุมลงบนท่าน |
| 20 ท่านก็ละโคเหล่านั้นวิ่งตามเอลียาห์ไปและกล่าวว่า “ขอให้ข้าพเจ้าไปจุบลาบิดามารดาของข้าพเจ้าก่อน และข้าพเจ้าจะติดตามท่านไป” เอลียาห์จึงกล่าวกับเอลีชาว่า “ไปเถิดแล้วกลับมาอีก เพราะฉันได้ทำอะไรแก่ท่าน” |
| 21 และเอลีชาก็กลับจากติดตามเอลียาห์จับโคคู่นั้นฆ่าเสีย เอาเครื่องแอกต้มเนื้อโค และให้แก่ประชาชนและเขาก็รับประทาน แล้วเอลีชาก็ลุกขึ้นตามเอลียาห์ไปและปรนนิบัติท่าน |
Đa-ni-ên 6 (สมาคมพระคริสตธรรมไทย 1971)
| 7 อภิรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักร ทั้งข้าหลวงภาค และอุปราชและผู้ว่าราชการเมืองทั้งหลายทั้งสิ้นได้ตกลงกันว่า พระราชาสมควรจะได้ทรงตรากฎหมายและออกประกาศห้ามว่า ในสามสิบวันนี้ ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดทูลขอต่อพระหรือมนุษย์นอกเหนือพระองค์ ข้าแต่พระราชาก็ให้โยนผู้นั้นลงในถ้ำสิงห์เสีย |
| 8 ข้าแต่พระราชา บัดนี้ ขอฝ่าพระบาทตราประกาศห้าม และลงพระนามในหนังสือสำคัญ เพื่อจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ตามกฎหมายของคนมีเดียและคนเปอร์เซีย ซึ่งจะแก้ไขหาได้ไม่” |
| 9 เพราะฉะนั้น พระราชาดาริอัสจึงทรงลงพระนามในหนังสือสำคัญ และประกาศห้าม |
| 10 เมื่อดาเนียลทราบว่าลงพระนามในหนังสือสำคัญนั้นแล้ว ท่านก็ไปยังเรือนของท่าน ที่มีหน้าต่างห้องชั้นบนของท่านเปิดตรงไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และท่านก็คุกเข่าลงวันละสามครั้งอธิษฐานและโมทนาพระคุณต่อพระเจ้าของท่าน ดังที่ท่านได้เคยกระทำมาแต่ก่อน |
| 11 แล้วคนเหล่านี้ก็ได้พากันมาและได้พบดาเนียลทูลขอ และวิงวอนอยู่ต่อพระเจ้าของท่าน |
| 12 แล้วเขาทั้งหลายก็เข้าไปใกล้กราบทูลพระราชาเกี่ยวด้วยประกาศห้ามว่า “ข้าแต่พระราชา ฝ่าพระบาทได้ทรงลงพระนามในประกาศห้ามฉบับหนึ่งมิใช่หรือว่า ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดทูลขอต่อพระหรือมนุษย์นอกเหนือพระองค์ ในสามสิบวันนี้ ข้าแต่พระราชา ก็ให้โยนผู้นั้นลงไปในถ้ำสิงห์เสีย” พระราชาตรัสตอบว่า “เรื่องนั้นยังคงอยู่ ตามกฎหมายของคนมีเดียและคนเปอร์เซีย ซึ่งจะแก้ไขหาได้ไม่” |
| 13 แล้วเขาจึงกราบทูลต่อพระราชาว่า “ดาเนียลคนนั้นในพวกที่ถูกกวาดเป็นเชลยมาจากยูดาห์ หาได้เชื่อฟังฝ่าพระบาทไม่ ข้าแต่พระราชา และไม่เชื่อฟังประกาศห้าม ซึ่งพระองค์ทรงลงพระนามไว้แต่ได้ทูลขอวันละสามครั้ง” |
Kutsal Kitap 2001
RAB Elişa peygambere dedi:
Ben İsrail’de put Baal’ın önünde diz çöküp onu öpmemiş yedi bin kişiyi sağ bırakacağım.
Tevrat, 1. Krallar 19:18
Daniel'in yukarı odasının Yeruşalim yönüne bakan pencereleri açıktı. Daha önce yaptığı gibi her gün üç kez diz çöküp dua etti, Tanrısı’na övgüler sundu.
Tevrat, Daniel 6:10
I Các Vua 19 (Kutsal Kitap 2001)
| 15 RAB, “Geldiğin yoldan geri dön, Şam yakınındaki kırlara git” dedi, “Oraya vardığında, Hazael’i Aram Kralı olarak, Nimşi oğlu Yehu’yu İsrail Kralı olarak, Avel-Meholalı Şafat’ın oğlu Elişa’yı da kendi yerine peygamber olarak meshedeceksin. |
| 16 -. |
| 17 Hazael’in kılıcından kurtulanı Yehu, Yehu’nun kılıcından kurtulanı Elişa öldürecek. |
| 18 Ancak İsrail’de Baal’ın önünde diz çöküp onu öpmemiş yedi bin kişiyi sağ bırakacağım.” |
| 19 İlyas oradan ayrılıp gitti, Şafat oğlu Elişa’yı buldu. Elişa, on iki çift öküzle saban sürenlerin ardından on ikinci çifti sürüyordu. İlyas Elişa’nın yanından geçerek kendi cüppesini onun üzerine attı. |
|
20
Elişa öküzleri bırakıp İlyas’ın ardından koştu ve, “İzin ver, annemle babamı öpeyim, sonra seninle geleyim” dedi. İlyas, “Geri dön, ben sana ne yaptım ki?” diye karşılık verdi. |
| 21 Böylece Elişa gidip sürdüğü çiftin öküzlerini kesti. Boyunduruklarıyla ateş yakıp etleri pişirdikten sonra, yesinler diye halka dağıttı. Sonra, İlyas’ın ardından gidip ona hizmet etti. |
Đa-ni-ên 6 (Kutsal Kitap 2001)
| 7 “Ülkenin bütün bakanları, kaymakamları, satrapları, danışmanları, valileri olarak kralın zorlu bir yasa çıkarması üzerinde anlaştık. Ey kral, kim otuz gün içinde senden başka bir insana ya da ilaha dua ederse, aslan çukuruna atılsın. |
| 8 Şimdi, ey kral, yasağı koy; Medler’le Persler’in değişmez yasası uyarınca yazıyı imzala ki değiştirilemesin.” |
| 9 Böylece Kral Darius yasağı içeren yasayı imzaladı. |
| 10 Daniel yasanın imzalandığını öğrenince evine gitti. Yukarı odasının Yeruşalim yönüne bakan pencereleri açıktı. Daha önce yaptığı gibi her gün üç kez diz çöküp dua etti, Tanrısı’na övgüler sundu. |
| 11 Ona tuzak kuran adamlar hep birlikte oraya gittiklerinde, onu Tanrısı’na dua edip yalvarırken gördüler. |
|
12
Bunun üzerine krala gidip çıkardığı yasayla ilgili şunları söylediler: “Ey kral, kim otuz gün içinde senden başka bir insana ya da ilaha dua ederse, aslan çukuruna atılsın diye yasa imzalamadın mı?” Kral, “Medler’le Persler’in değişmez yasası uyarınca çıkardığım yasa geçerlidir” diye karşılık verdi. |
| 13 Bunun üzerine, “Ey kral, Yahuda sürgünlerinden olan Daniel seni de imzaladığın yasayı da saymıyor; günde üç kez dua ediyor” dediler. |
کِتابِ مُقادّس
تَو بھی مَیں اِسرائیلؔ میں سات ہزار اپنے لِئے رکھ چھوڑُوں گا یعنی وہ سب گُھٹنے جو بعل کے آگے نہیں جُھکے اور ہر ایک مُنہ جِس نے اُسے نہیں چُوما۔
١۔سلاطین 19:18
دانی ایل کی کوٹھری کا درِیچہ یروشلیِم کی طرف کُھلا تھا وہ دِن میں تِین مرتبہ گُھٹنے ٹیک کر خُدا کے حضُور دُعا اور اُس کی شُکرگُذاری کرتا رہا۔
دانیال 6:10
I Các Vua 19 (کِتابِ مُقادّس)
| 15 خُداوند نے اُسے فرمایا تُو اپنے راستہ لَوٹ کر دمشق کے بیابان کو جا اور جب تُو وہاں پُہنچے تو تُو حزاؔئیل کو مَسح کر کہ اراؔم کا بادشاہ ہو۔ |
| 16 اور نِمسی کے بیٹے یاہُو کو مَسح کر کہ اِسرائیلؔ کا بادشاہ ہو اور ابیل محُوؔلہ کے الِیشع بِن سافط کو مَسح کر کہ تیری جگہ نبی ہو۔ |
| 17 اور اَیسا ہو گا کہ جو حزاؔئیل کی تلوار سے بچ جائے گا اُسے یاہُو قتل کرے گا اور جو یاہُو کی تلوار سے بچ رہے گا اُسے الِیشع قتل کر ڈالے گا۔ |
| 18 تَو بھی مَیں اِسرائیلؔ میں سات ہزار اپنے لِئے رکھ چھوڑُوں گا یعنی وہ سب گُھٹنے جو بعل کے آگے نہیں جُھکے اور ہر ایک مُنہ جِس نے اُسے نہیں چُوما۔ |
| 19 سو وہ وہاں سے روانہ ہُؤا اور سافط کا بیٹا الِیشع اُسے مِلا جو بارہ جوڑی بَیل اپنے آگے لِئے ہُوئے جوت رہا تھا اور وہ خُود بارھوِیں کے ساتھ تھا اور ایلیّاہؔ اُس کے برابر سے گُذرا اور اپنی چادر اُس پر ڈال دی۔ |
|
20
سو وہ بَیلوں کو چھوڑ کر ایلیّاہؔ کے پِیچھے دَوڑا اور کہنے لگا مُجھے اپنے باپ اور اپنی ماں کو چُوم لینے دے پِھر مَیں تیرے پِیچھے ہو لُوں گا۔ اُس نے اُس سے کہا کہ لَوٹ جا۔ مَیں نے تُجھ سے کیا کِیا ہے؟ |
| 21 تب وہ اُس کے پِیچھے سے لَوٹ گیا اور اُس نے اُس جوڑی بَیل کو لے کر ذبح کِیا اور اُن ہی بَیلوں کے سامان سے اُن کا گوشت اُبالا اور لوگوں کو دِیا اور اُنہوں نے کھایا۔ تب وہ اُٹھا اور ایلیّاہؔ کے پِیچھے روانہ ہُؤا اور اُس کی خِدمت کرنے لگا۔ |
Đa-ni-ên 6 (کِتابِ مُقادّس)
| 7 مُملکت کے تمام وزِیروں اور حاکِموں اور ناظِموں اور مُشِیروں اور سرداروں نے باہم مشورَت کی ہے کہ ایک خُسروانہ آئِین مُقرّر کریں اور ایک اِمتناعی فرمان جاری کریں تاکہ اَے بادشاہ تِیس روز تک جو کوئی تیرے سِوا کِسی معبُود یا آدمی سے کوئی درخواست کرے شیروں کی ماند میں ڈال دِیا جائے۔ |
| 8 اب اَے بادشاہ اِس فرمان کو قائِم کر اور نوِشتہ پر دستخط کر تاکہ تبدِیل نہ ہو جَیسے مادیوں اور فارسیوں کے آئِین جو تبدِیل نہیں ہوتے۔ |
| 9 پس دارا بادشاہ نے اُس نوِشتہ اور فرمان پر دستخط کر دِئے۔ |
| 10 اور جب دانی ایل نے معلُوم کِیا کہ اُس نوِشتہ پر دستخط ہو گئے تو اپنے گھر میں آیا اور اُس کی کوٹھری کا درِیچہ یروشلیِم کی طرف کُھلا تھا وہ دِن میں تِین مرتبہ حسبِ معمُول گُھٹنے ٹیک کر خُدا کے حضُور دُعا اور اُس کی شُکرگُذاری کرتا رہا۔ |
| 11 تب یہ لوگ جمع ہُوئے اور دیکھا کہ دانی ایل اپنے خُدا کے حضُور دُعا اور اِلتماس کر رہا ہے۔ |
|
12
پس اُنہوں نے بادشاہ کے پاس آ کر اُس کے حضُور اُس کے فرمان کا یُوں ذِکر کِیا کہ اَے بادشاہ کیا تُو نے اِس فرمان پر دستخط نہیں کِئے کہ تِیس روز تک جو کوئی تیرے سِوا کِسی معبُود یا آدمی سے کوئی درخواست کرے شیروں کی ماند میں ڈال دِیا جائے گا؟ بادشاہ نے جواب دِیا کہ مادیوں اور فارسیوں کے لاتبدیل آئِین کے مُطابِق یہ بات سچ ہے۔ |
| 13 تب اُنہوں نے بادشاہ کے حضُور عرض کی کہ اَے بادشاہ یہ دانی ایل جو یہُوداؔہ کے اسِیروں میں سے ہے نہ تیری پروا کرتا ہے اور نہ اُس اِمتناعی فرمان کو جِس پر تُو نے دستخط کِئے ہیں خاطِر میں لاتا ہے بلکہ ہر روز تِین بار دُعا کرتا ہے۔ |
Ўзбек тилидаги Муқаддас Китоб 2012
Х
Мен Исроил халқидан етти минг одамни қолдираман, улар бут Баал олдида тиз чўкмаган, бирортаси ҳам Баални ўпмаган.
Таврот, 3 Шоҳлар 19:18
Дониёр болохонасига чиқиб, ҳар доим қилганидай, кунига уч маҳал тиз чўкиб Худога илтижо қилди, Уни мадҳ этиб улуғлади. Болохонанинг деразалари эса Қуддус томон очилган эди.
Таврот, Дониёр 6:1
I Các Vua 19 (Ўзбек тилидаги Муқаддас Китоб 2012)
|
15
Эгамиз унга айтди: — Сен келган йўлингдан орқага қайт. Дамашқ яқинидаги саҳрога бор. У ерга борганингдан кейин, Хазайилнинг бошига мой сурт, у Орам юртининг шоҳи бўлсин. |
| 16 Нимши ўғли Ёҳунинг бошига ҳам мой сурт, у Исроилнинг шоҳи бўлсин. Овил–Махлалик Шофот ўғли Элишайнинг бошига ҳам мой сурт, у сенинг ўрнингга пайғамбар бўлади. |
| 17 Хазайилнинг қиличидан қочиб қутулганни Ёҳу ўлдиради, Ёҳунинг қиличидан қочиб қутулганни Элишай ўлдиради. |
| 18 Мен Исроил халқидан етти минг одамни қолдираман, улар Баал олдида тиз чўкмаган, бирортаси ҳам Баални ўпмаган. |
| 19 Илёс у ердан кетиб, Шофот ўғли Элишайни топди. У ўн икки жуфт ҳўкиз билан ер ҳайдаётганларнинг орасида ўн иккинчи жуфт ҳўкизни ҳайдаётган эди. Илёс Элишайнинг ёнидан ўтаётиб, чакмонини унинг устига ташлади. |
|
20
Элишай ҳўкизларини қолдириб, Илёснинг орқасидан югуриб борди. — Ижозат бер, бориб, ота–онамни ўпиб хайрлашиб келай, кейин орқангдан етиб бораман, — деди у Илёсга. Илёс Элишайга деди: — Бор, лекин мен сенга қилганимни ўйлаб кўр! |
| 21 Элишай Илёснинг ёнидан қайтиб бориб, бир жуфт ҳўкизни сўйди. Омоч–бўйинтуруқларини ёқиб, ҳўкизларнинг гўштини пишириб, одамларга берди. Одамлар гўштни еб бўлгач, Элишай Илёснинг ортидан жўнади ва унга хизмат қила бошлади. |
Đa-ni-ên 6 (Ўзбек тилидаги Муқаддас Китоб 2012)
| 7 — Шоҳликнинг барча амирлари, беклари, ноиблари, аъёнлари ва ҳокимлари шундай деб келишдилар: шоҳимиз фармон жорий қилсинлар. Эй, шоҳ ҳазратлари, бу фармон бўйича ҳамма одам ўттиз кун мобайнида фақатгина сизга сажда қилсин. Кимки бошқа бир худо ёки одамга сажда қилса, шерлар уясига ташлансин. Бу фармон қатъий равишда амалга оширилсин. |
| 8 Эй, шоҳ ҳазратлари, фармон чиқариб уни имзоланг. Бу фармонингиз Мидия ва Форс қонунларига биноан ўзгармас бўлсин.” |
| 9 Шоҳ Доро фармонни имзолади. |
| 10 Дониёр фармон имзоланганлигини била туриб уйига борди. Болохонасига чиқиб, ҳар доим қилганидай, кунига уч маҳал тиз чўкиб Худога илтижо қилди, Уни мадҳ этиб улуғлади. Болохонанинг деразалари эса Қуддус томон очилган эди. |
| 11 Амалдорлар бир тўда бўлиб Дониёрнинг уйига борганларида, Дониёр ўз Худосига илтижо қилаётганини кўриб қолдилар. |
|
12
Улар зудлик билан бу ҳақда шоҳни хабардор қилиш учун шоҳ қошига бордилар. — Эй, шоҳ ҳазратлари! — дея мурожаат қилди улар. — Сиз фармон чиқариб, кимки ўттиз кун ичида мендан бошқа биронта худо ёки одамга сажда қилса, шерларнинг уясига ташланади, деб айтмаганмидингиз? — Ҳа, чиқарган бу фармоним Мидия ва Форс шоҳлигининг қонунларига биноан, қатъийдир, — дея жавоб берди шоҳ. |
| 13 — Эй, шоҳ ҳазратлари, Яҳудо асирларидан бўлмиш Дониёр сизни ҳам, сиз чиқарган фармонингизни ҳам менсимай, кунига уч марта ўз Худосига илтижо қиляпти, — деди улар. |
O‘zbek tilidagi Muqaddas Kitob 2012
Xudovand payg‘ambar Ilyosga dedi:
Men Isroil xalqidan yetti ming odamni qoldiraman, ular but Baal oldida tiz cho‘kmagan, birortasi ham Baalni o‘pmagan.
Tavrot, 3 Shohlar 19:18
Doniyor boloxonasiga chiqib, har doim qilganiday, kuniga uch mahal tiz cho‘kib Xudoga iltijo qildi, Uni madh etib ulug‘ladi. Boloxonaning derazalari esa Quddus tomon ochilgan edi.
Tavrot, Doniyor 6:1
I Các Vua 19 (O‘zbek tilidagi Muqaddas Kitob 2012)
|
15
Egamiz unga aytdi: — Sen kelgan yo‘lingdan orqaga qayt. Damashq yaqinidagi sahroga bor. U yerga borganingdan keyin, Xazayilning boshiga moy surt, u Oram yurtining shohi bo‘lsin. |
| 16 Nimshi o‘g‘li Yohuning boshiga ham moy surt, u Isroilning shohi bo‘lsin. Ovil–Maxlalik Shofot o‘g‘li Elishayning boshiga ham moy surt, u sening o‘rningga payg‘ambar bo‘ladi. |
| 17 Xazayilning qilichidan qochib qutulganni Yohu o‘ldiradi, Yohuning qilichidan qochib qutulganni Elishay o‘ldiradi. |
| 18 Men Isroil xalqidan yetti ming odamni qoldiraman, ular Baal oldida tiz cho‘kmagan, birortasi ham Baalni o‘pmagan. |
| 19 Ilyos u yerdan ketib, Shofot o‘g‘li Elishayni topdi. U o‘n ikki juft ho‘kiz bilan yer haydayotganlarning orasida o‘n ikkinchi juft ho‘kizni haydayotgan edi. Ilyos Elishayning yonidan o‘tayotib, chakmonini uning ustiga tashladi. |
|
20
Elishay ho‘kizlarini qoldirib, Ilyosning orqasidan yugurib bordi. — Ijozat ber, borib, ota–onamni o‘pib xayrlashib kelay, keyin orqangdan yetib boraman, — dedi u Ilyosga. Ilyos Elishayga dedi: — Bor, lekin men senga qilganimni o‘ylab ko‘r! |
| 21 Elishay Ilyosning yonidan qaytib borib, bir juft ho‘kizni so‘ydi. Omoch–bo‘yinturuqlarini yoqib, ho‘kizlarning go‘shtini pishirib, odamlarga berdi. Odamlar go‘shtni yeb bo‘lgach, Elishay Ilyosning ortidan jo‘nadi va unga xizmat qila boshladi. |
Đa-ni-ên 6 (O‘zbek tilidagi Muqaddas Kitob 2012)
| 7 — Shohlikning barcha amirlari, beklari, noiblari, a’yonlari va hokimlari shunday deb kelishdilar: shohimiz farmon joriy qilsinlar. Ey, shoh hazratlari, bu farmon bo‘yicha hamma odam o‘ttiz kun mobaynida faqatgina sizga sajda qilsin. Kimki boshqa bir xudo yoki odamga sajda qilsa, sherlar uyasiga tashlansin. Bu farmon qat’iy ravishda amalga oshirilsin. |
| 8 Ey, shoh hazratlari, farmon chiqarib uni imzolang. Bu farmoningiz Midiya va Fors qonunlariga binoan o‘zgarmas bo‘lsin.” |
| 9 Shoh Doro farmonni imzoladi. |
| 10 Doniyor farmon imzolanganligini bila turib uyiga bordi. Boloxonasiga chiqib, har doim qilganiday, kuniga uch mahal tiz cho‘kib Xudoga iltijo qildi, Uni madh etib ulug‘ladi. Boloxonaning derazalari esa Quddus tomon ochilgan edi. |
| 11 Amaldorlar bir to‘da bo‘lib Doniyorning uyiga borganlarida, Doniyor o‘z Xudosiga iltijo qilayotganini ko‘rib qoldilar. |
|
12
Ular zudlik bilan bu haqda shohni xabardor qilish uchun shoh qoshiga bordilar. — Ey, shoh hazratlari! — deya murojaat qildi ular. — Siz farmon chiqarib, kimki o‘ttiz kun ichida mendan boshqa bironta xudo yoki odamga sajda qilsa, sherlarning uyasiga tashlanadi, deb aytmaganmidingiz? — Ha, chiqargan bu farmonim Midiya va Fors shohligining qonunlariga binoan, qat’iydir, — deya javob berdi shoh. |
| 13 — Ey, shoh hazratlari, Yahudo asirlaridan bo‘lmish Doniyor sizni ham, siz chiqargan farmoningizni ham mensimay, kuniga uch marta o‘z Xudosiga iltijo qilyapti, — dedi ular. |
中文标准译本(简化字)
但我在以色列人中为自己留下七千人， 是未曾向巴力屈膝的， 未曾与巴力亲嘴的。
列王纪上 19:18
但 以 理 就 到 楼 上 的 窗 户 开 向 耶 路 撒 冷 ， 一 日 三 次 ， 双 膝 跪 在 他 神 面 前 ， 祷 告 感 谢 ， 与 素 常 一 样 。
但以理书 6:10
I Các Vua 19 (中文标准译本(简化字))
| 15 耶 和 华 对 他 说 ： 你 回 去 ， 从 旷 野 往 大 马 色 去 。 到 了 那 里 ， 就 要 膏 哈 薛 作 亚 兰 王 ， |
| 16 又 膏 宁 示 的 孙 子 耶 户 作 以 色 列 王 ， 并 膏 亚 伯 米 何 拉 人 沙 法 的 儿 子 以 利 沙 作 先 知 接 续 你 。 |
| 17 将 来 躲 避 哈 薛 之 刀 的 ， 必 被 耶 户 所 杀 ； 躲 避 耶 户 之 刀 的 ， 必 被 以 利 沙 所 杀 。 |
| 18 但 我 在 以 色 列 人 中 为 自 己 留 下 七 千 人 ， 是 未 曾 向 巴 力 屈 膝 的 ， 未 曾 与 巴 力 亲 嘴 的 。 |
| 19 於 是 ， 以 利 亚 离 开 那 里 走 了 ， 遇 见 沙 法 的 儿 子 以 利 沙 耕 地 ； 在 他 前 头 有 十 二 对 牛 ， 自 己 赶 着 第 十 二 对 。 以 利 亚 到 他 那 里 去 ， 将 自 己 的 外 衣 搭 在 他 身 上 。 |
| 20 以 利 沙 就 离 开 牛 ， 跑 到 以 利 亚 那 里 ， 说 ： 求 你 容 我 先 与 父 母 亲 嘴 ， 然 後 我 便 跟 随 你 。 以 利 亚 对 他 说 ： 你 回 去 罢 ， 我 向 你 做 了 甚 麽 呢 ？ |
| 21 以 利 沙 就 离 开 他 回 去 ， 宰 了 一 对 牛 ， 用 套 牛 的 器 具 煮 肉 给 民 吃 ， 随 後 就 起 身 跟 随 以 利 亚 ， 服 事 他 。 |
Đa-ni-ên 6 (中文标准译本(简化字))
| 7 国 中 的 总 长 、 钦 差 、 总 督 、 谋 士 ， 和 巡 抚 彼 此 商 议 ， 要 立 一 条 坚 定 的 禁 令 （ 或 译 ： 求 王 下 旨 要 立 一 条 … … ） ， 三 十 日 内 ， 不 拘 何 人 ， 若 在 王 以 外 ， 或 向 神 或 向 人 求 甚 麽 ， 就 必 扔 在 狮 子 坑 中 。 |
| 8 王 啊 ， 现 在 求 你 立 这 禁 令 ， 加 盖 玉 玺 ， 使 禁 令 决 不 更 改 ； 照 玛 代 和 波 斯 人 的 例 是 不 可 更 改 的 。 |
| 9 於 是 大 利 乌 王 立 这 禁 令 ， 加 盖 玉 玺 。 |
| 10 但 以 理 知 道 这 禁 令 盖 了 玉 玺 ， 就 到 自 己 家 里 （ 他 楼 上 的 窗 户 开 向 耶 路 撒 冷 ） ， 一 日 三 次 ， 双 膝 跪 在 他 神 面 前 ， 祷 告 感 谢 ， 与 素 常 一 样 。 |
| 11 那 些 人 就 纷 纷 聚 集 ， 见 但 以 理 在 他 神 面 前 祈 祷 恳 求 。 |
| 12 他 们 便 进 到 王 前 ， 提 王 的 禁 令 ， 说 ： 王 啊 ， 三 十 日 内 不 拘 何 人 ， 若 在 王 以 外 ， 或 向 神 或 向 人 求 甚 麽 ， 必 被 扔 在 狮 子 坑 中 。 王 不 是 在 这 禁 令 上 盖 了 玉 玺 麽 ？ 王 回 答 说 ： 实 有 这 事 ， 照 玛 代 和 波 斯 人 的 例 是 不 可 更 改 的 。 |
| 13 他 们 对 王 说 ： 王 啊 ， 那 被 掳 之 犹 大 人 中 的 但 以 理 不 理 你 ， 也 不 遵 你 盖 了 玉 玺 的 禁 令 ， 他 竟 一 日 三 次 祈 祷 。 |
中文标准译本(繁體字)
我 在 以 色 列 人 中 為 自 己 留 下 七 千 人 、 是 未 曾 向 巴 力 屈 膝 的 、 未 曾 與 巴 力 親 嘴 的 。
列王紀上 19:18
但 以 理 樓 上 的 窗 戶 、 開 向 耶 路 撒 冷 一 日 三 次 、 雙 膝 跪 在 他 神 面 前 、 禱 告 感 謝 。
但以理書 6:10
I Các Vua 19 (中文标准译本(繁體字))
| 15 耶 和 華 對 他 說 、 你 回 去 、 從 曠 野 往 大 馬 色 去 ． 到 了 那 裡 、 就 要 膏 哈 薛 作 亞 蘭 王 ． |
| 16 又 膏 寧 示 的 孫 子 耶 戶 作 以 色 列 王 ． 並 膏 亞 伯 米 何 拉 人 沙 法 的 兒 子 以 利 沙 作 先 知 接 續 你 。 |
| 17 將 來 躲 避 哈 薛 之 刀 的 、 必 被 耶 戶 所 殺 ． 躲 避 耶 戶 之 刀 的 、 必 被 以 利 沙 所 殺 ． |
| 18 但 我 在 以 色 列 人 中 為 自 己 留 下 七 千 人 、 是 未 曾 向 巴 力 屈 膝 的 、 未 曾 與 巴 力 親 嘴 的 。 |
| 19 於 是 以 利 亞 離 開 那 裡 走 了 、 遇 見 沙 法 的 兒 子 以 利 沙 耕 地 、 在 他 前 頭 有 十 二 對 牛 、 自 己 趕 著 第 十 二 對 ． 以 利 亞 到 他 那 裡 去 、 將 自 己 的 外 衣 搭 在 他 身 上 ． |
| 20 以 利 沙 就 離 開 牛 跑 到 以 利 亞 那 裡 、 說 、 求 你 容 我 先 與 父 母 親 嘴 、 然 後 我 便 跟 隨 你 ． 以 利 亞 對 他 說 、 你 回 去 罷 、 我 向 你 作 了 甚 麼 呢 ． |
| 21 以 利 沙 就 離 開 他 回 去 、 宰 了 一 對 牛 、 用 套 牛 的 器 具 煮 肉 給 民 喫 ． 隨 後 就 起 身 跟 隨 以 利 亞 服 事 他 。 |
Đa-ni-ên 6 (中文标准译本(繁體字))
| 7 國 中 的 總 長 、 欽 差 、 總 督 、 謀 士 、 和 巡 撫 、 彼 此 商 議 、 要 立 一 條 堅 定 的 禁 令 ． 〔 或 作 求 王 下 旨 要 立 一 條 云 云 〕 三 十 日 內 不 拘 何 人 、 若 在 王 以 外 或 向 神 或 向 人 求 甚 麼 、 就 必 扔 在 獅 子 坑 中 ． |
| 8 王 阿 、 現 在 求 你 立 這 禁 令 、 加 蓋 玉 璽 、 使 禁 令 決 不 更 改 、 照 瑪 代 和 波 斯 人 的 例 、 是 不 可 更 改 的 。 |
| 9 於 是 大 利 烏 王 立 這 禁 令 、 加 蓋 玉 璽 。 |
| 10 但 以 理 知 道 這 禁 令 蓋 了 玉 璽 、 就 到 自 巳 家 裡 、 （ 他 樓 上 的 窗 戶 、 開 向 耶 路 撒 冷 ） 一 日 三 次 、 雙 膝 跪 在 他 神 面 前 、 禱 告 感 謝 、 與 素 常 一 樣 。 |
| 11 那 些 人 就 紛 紛 聚 集 、 見 但 以 理 在 他 神 面 前 祈 禱 懇 求 ． |
| 12 他 們 便 進 到 王 前 、 題 王 的 禁 令 、 說 、 王 阿 、 三 十 日 內 不 拘 何 人 、 若 在 王 以 外 或 向 神 或 向 人 求 甚 麼 ． 必 被 扔 在 獅 子 坑 中 、 王 不 是 在 這 禁 令 上 蓋 了 玉 璽 麼 。 王 回 答 說 、 實 有 這 事 、 照 瑪 代 和 波 斯 人 的 例 、 是 不 可 更 改 的 。 |
| 13 他 們 對 王 說 、 王 阿 、 那 被 擄 之 猶 大 人 中 的 但 以 理 不 理 你 、 也 不 遵 你 蓋 了 玉 璽 的 禁 令 、 他 竟 一 日 三 次 祈 禱 。 |